அழுக்கான வேட்டிகள்

அசுத்தமான கோடுகளுடன்
அழுக்காக கட்டிக் கொண்ட
ஒரு வேட்டி
துவைக்க முடிந்தும்
துவைக்க நினைத்தும்
துவைக்காமல் காத்துக் கொள்ளவே
அனுதினமும்
பிரம்மப் பிரயத்தனத்துடன்
வேட்டியை
தாண்டியபடியே நிற்கும்
கால்களுடன்
தள்ளாடிய நடை
சிவந்த பார்வை
திமிர்ந்த பானச் செருக்கும்
கொண்டவனாய்
நிற்பவன்
.
.
.
.
.
ஆண்

இப்படியும் கவிதை எழுத முடியும் இங்கே சென்று படியுங்கள்

விகடனுக்கு யாராச்சும் சொல்லுங்கப்பா

விகடன் வாழ்நாள் சந்தாதாரன் ஆகிய நான், கடந்த சில வாரங்களாக வைரஸ் பிரச்சினையால் அந்தப்பக்கம் உள்ளே செல்ல முடியவில்லை. விகடனுக்கு யாராவது இந்த வைரஸ் பிரச்சினையை சரி செய்யச்சொல்லி சொல்லுங்கப்பா.

இதைப்படிக்காதீங்க.
மிஸ்டர் மியாவ்.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக N.R மூர்த்தியின் கமெண்ட்

ஆகியனவற்றை படிக்காமல் தூக்கம் வராமல் தவிக்கும்

குடுகுடுப்பை.

கேலிக்கூத்து

பிகர்கள் இல்லா

கலரற்ற வெறுங்கானகம்

இரையும் பாட்டிகள்

இரையாகும் தாத்தாக்கள்

மத்தியானத் தூக்கத்தில்

முடிச்சு அவிழ்க்கும் பேரன்கள்

எந்நேரமும் நாசி துளைக்கும்

கடுக்காய் மரப்பட்டை

சுல்லென்று ... சரக்குண்டு ...

சுண்டி இழுக்கும் கஞ்சா உண்டு ...

பக்கத்தில் கடைப் பாட்டி ...!!!

யாரங்கே ... ?

தண்ணி அடித்து

தானாய் ஆடும் கேலிக்கூத்து

பேரன் கிழவியிடம் கேட்டான்

உங்கண்ணனுக்கு பேத்தி இருக்காளா?!

lகளிக்கூத்து இங்கே

வெள்ளை அண்டாத பல்

செங்கல்லை குழைத்துக் குழைத்து
பல்லில் தேய்த்து தேய்த்து
பரத்தி விட்ட பின்னும் கூட
அந்த பல்லொன்றும்
வெள்ளையாகிவிடவில்லை ...

அன்று மட்டுமல்ல
என்றென்றும்
காவி தாண்டி
வெள்ளை நுழைவதில்லை ...

வெத்திலைக்கு ஒரு நிறம்
பாக்குக்கு ஒரு நிறம்
புகையிலைக்கு ஒரு நிறம்
சுண்ணாம்புக்கு ஒரு நிறம்
பான்பராக்கிற்கு ஒரு நிறம்
வெள்ளை தவிர எல்லாமுமாய்
முலாம் பூசுவதைப் போல
பூசிப் பூசிப் பழகிய பல்
வண்ணங்கள் நிறைந்த இந்தப்பல்
நாற்றம் அடிக்காததில்
சிறிதொரு சமாதானம்
பிறிதொரு சாந்தம் ...
சாராயக் குடுவையில்
பொங்கிச் சிந்திய கள்,பீர்,வண்ணமடித்த
நாட்டுச்சரக்கு குழப்பி
அடித்த பின்
சொத்தென்று கீழே விழுந்தேன்
தெளிந்து எழுந்து
செங்கல் தேடி குழைத்து
தேய்க்கப்பல் தேடினேன்
எங்கோ விழுந்து காணாமல் போயிருந்தது
வர்ணக் கலவைகளில் ...
வதைப்பட்டிருந்த
அந்த பல் செட்?!

ஒரிஜினல் பல் இங்கே

முனியங்கோயில் மந்தை

என்னுடைய கிராமத்தின் அருகில் இருக்கும் ஒரு பெரிய கிராமத்தில், மாசி மகத்தன்று முனியங்கோயிலில் நடக்கும் ஜல்லிக்கட்டு திருவிழா அனுபவம் பற்றி மூன்றே கதாபாத்திரங்களை வைத்து மந்தை நிகழ்வுகள் உரையாடல் வழியாக.

கதாபாத்திரங்கள்: முனியங்கோயில் நண்பர், புதுக்கோட்டை லங்கர் கடைக்காரர் மற்றும் நான்.

முனியங்கோயில் மந்தை நடக்குமிடம் என் ஊரிலிருந்து, ஒரு கிலோமீட்டர் தூரமே, வயல்வழியாக நடந்து முனியங்கோயிலுக்கு மாலை மூன்று மணியளவில் சென்றடைந்தேன். மந்தையில் ஜல்லிக்கட்டு ஆரம்பம் ஆகும் நிலையில் இருந்தது.
-------------------------------------------------------------------

வாடா மாப்பிளை, மந்தைக்கு மாடு அடக்க வந்தியளா?

இதெல்லாம் ஒரு மந்தை, அலங்காநல்லூர் ஜல்லிக்கட்டு மாதிரி மாட்டத் தொழுவில விட்டு அடக்கினா அது வீரம், நீங்க கோயில் மாட்டுக்கழுத்துல கயிர கட்டிவிட்டு பிடிக்காதவன் ஊர் மாடு வந்தா கயித்தை இழுத்து மாட்ட மடக்கிருவீங்க, இந்தக்காளை மாட்ட பாக்க நாங்க ஒன்னும் வரலை , உங்க ஊரு கிடாரிகக்கண்ணுகளெல்லாம் இன்னைக்கு குளிச்சிட்டு, பூவும் பொட்டுமா வருவாளுக எதாவது தேறுதான்னு பாக்கலாம்னுதான் வந்தோம்.

நாங்க மட்டும் என்னா காளை மாடு அடக்கவா மந்தை நடத்துறோம், உங்களை மாதிரி இளிச்சவாயங்க யாராவது வந்து எங்கூரு புள்ளைகளை கணக்கு பண்ணுவீங்கன்னு தெரியும், மாட்டுறவனுக்கு இன்னைக்கு ராத்திரியே கல்யாணந்தான். சரி எவ்ளோ காசு வெச்சிருக்க எடு , சூதாட்டத்திலே ஒரு ரவுண்டு போய் ஜெயிச்சிட்டு வருவோம்.

டேய் உங்கூரு மந்தைக்கு வந்திருக்கேன் நீதாண்டா எனக்கு செலவு பண்ணனும்.சூதாட்டம் விளையாட என்கிட்ட காசு கேக்கிற வெட்கமா இல்லை.

என்ன மாப்பிளை எங்கூரு பள்ளிக்கூடத்திலதான் நீ பத்து வருசம் படிச்ச இன்னும் எங்களைப்பத்தி தெரியாம இருக்க, பச்சைத்தண்ணியும் சத்துணவையும் தவிர எதையும் எங்ககிட்ட நீ ஓசில தேத்தமுடியாது மாப்பிளை. பள்ளிக்கூடத்துக்கு டொனேசனே நாங்க வெளியூர்காரங்க தலைய தடவித்தான் வாங்குவோம், நன்கொடை நோட்டிஸ்போர்ட்ல சுத்துப்பட்டு கிராமத்தான் பேரா இருக்கும் எங்க பேரு இருக்கவே இருக்காது.

அது தெரியும், ஆனா அதுக்குன்னு திருவிழாவுக்கு வந்தவங்கிட்டயே காசு கேக்கறது அநியாயம்டா, சரி இந்தா பத்து ரூபாய்தான் இருக்கு.
---------------------

சூதாட்டம் நடக்கும் இடம்.

என்ன கொட்டை உருட்டறவரே எந்த ஊரு நீங்க?

நான் புதுக்கோட்டைங்க.

என்னா புதுக்கோட்டையா அங்கேயும் திருவிழா சீசன்தானே அங்கே கொட்டை உருட்டாம இங்க வந்து இருக்கீங்க.

அது ஒன்னுமில்லீங்க தம்பி ,புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில சூதாட்டம் சரியா போகாது, அங்க வயசு வித்தியாசம் இல்லாம எல்லாரும் குறவன் குறத்தி டான்ஸ் பாக்க போயிருவாங்க,கையில வெச்சிருக்கிற அஞ்சு, பத்தையும் குறத்தி ஜாக்கெட்ல குத்திட்டு வந்துருவாங்க, அதே தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலன்னா அப்பன், மவன் வித்தியாசம் இல்லாம சூதாட்டம்,சீட்டு விளையாட்டுன்னு காசு புரளும் நாமளும் கொஞ்சம் காசு பாக்கலாம் தம்பி.

ஓ அப்படியா, சரி பத்து ரூபாய் கிளாவர்ல போடறேன்.

வை சார் வை சார் வை, பத்து வெச்சா இருபது, டவுளுக்கு முப்பது.

டேய் கிளாவர் அடிக்கலடா , இருந்த பத்து ரூபாயும் போச்சு, நான் கொஞ்சம் வேடிக்கை பாத்துட்டு ஊரப்பாக்கப்போறேண்டா.

இருடா, இவங்கிட்ட அந்தப்பத்து ரூபாயை எப்படி திருப்பி வாங்கிறேன்னு பாரு

<கெட்டவார்த்தை> என் பணம் பத்து ரூபாய் போச்சுடா
<கெட்டவார்த்தை> என் பணம் பத்து ரூபாய் போச்சுடா
<கெட்டவார்த்தை> என் பணம் பத்து ரூபாய் போச்சுடா
<கெட்டவார்த்தை> என் பணம் பத்து ரூபாய் போச்சுடா

தம்பி நல்லா இருப்பீங்க இந்தாங்க உங்க பத்து ரூபாய் என் பொழப்ப கெடுக்காதீங்க, தயவு செய்து வேற இடத்துக்கு போயிருங்க..இங்க வந்ததுக்கு நத்தம் சாந்தி ஜாக்கெட்ல பத்து ரூபாய குத்திட்டு நான் எங்கூர் திருவிழாவிலேயே இருந்திருக்கலாம்.
--------------------------


இந்தாடா உன் பத்து ரூபாய், எங்கூரு புள்ளையள பாக்கத்தானே வந்த, போயி யாருக்காவது பூந்தி வாங்கி குடு.

உன் தங்கச்சிக்குதான் பூந்தி வாங்கி கொடுக்கலாம்னு இருந்தேன், அவ ஏற்கனவே பூந்தி சாப்பிட்டுகிட்டு இருக்கா. நான் இப்படியே குறுக்குப்பாதையிலே போய் பத்து ரூபாய்க்கு ஒரு மூட்டைய தூக்கிட்டு, பள்ளிக்கூடத்துல படுத்து தூங்கவேண்டியதுதான் இன்னைக்கு.

மூட்டைக்குறிப்பு: பட்டை சாராயம் பாக்கெட் பத்து ரூபாய், எங்க ஊர்ல அதை மூட்டைன்னு குழூவுக்குறில சொல்வாங்க

செந்தழல் ரவி, அது சரி, தமிழ்நம்பி ,இளா மற்றும் பிழைகளுடன் குடுகுடுப்பை.

தமிழ்மண நட்சத்திர வாரப்பதிவுகள் எழுத எனக்கு நிறைய நாட்கள் இருந்தது, என்னுடைய வேலைப்பளு மற்றும் உடல் நலன் காரணமாக வரலாறுபிக்சன், பாஸ் பண்ணது போதும் நிறுத்துடி பதிவுகள் தவிர அனைத்தையும் அன்றன்றே எழுதி அவரச கோலத்தில் வெளியிட்டு விட்டேன்.

நான் எழுத நினைத்த சில பதிவுகள் நிறைய கருத்தியல் எதிரிகளை பெற்றுத்தரக்கூடும் என்பதால், அவைகளை எதிர்கொள்ளும் பக்குவத்தை நான் இன்னும் அடையாத காரணத்தினால் அவைகளை எழுதாமல் வெறும் மொக்கைப்பதிவுகளோடு நிறுத்திக்கொண்டேன்.

வரலாறுபிக்சன் பதிவு நல்ல வரவேற்பு பெறும் என எதிர்பாத்தேன், நான்கு தமிழிஸ் வோட்டுக்களை மட்டுமே பெற்று சேரனின் மாயக்கண்ணாடி போல ஆகிவிட்டது கொஞ்சம் வருத்தமே.

நண்பர்கள் செந்தழல் ரவி, அது சரி இன்னும் சிலர், நான் நிறைய எழுத்துப்பிழைகள் மற்றும் வாக்கியப்பிழைகளோடு எழுதியதை தனிப்பட்ட முறையில் சுட்டிக்காட்டினார்கள். (குறிப்பாக 31 நூற்றாண்டு என்பது முப்பத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு, 9 வதையே என்பதை ஒன்பதாவதையே என்றும் எழுதியிருந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்றும், இன்னும் பல).

செந்தழல் ரவி இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று, பள்ளிக்கூடப்பையனின் எழுத்துக்கள் போல் உள்ளது என்று உரிமையுடன் கடிந்து கொண்டார்.இளா நட்சத்திர வாரத்தில் பதிவுகள் இன்னும் நன்றாக எழுதியிருக்கவேண்டும் என்றார். தமிழ்நம்பி என்னை மொழிச்செப்பத்தோடு எழுதினால் இன்னும் நன்றாக இருக்கும் என்றார்.

பதிவு எழுதுவதில் தரக்கட்டுப்பாடு வைத்துக்கொள்ளாமல் மனம்போன போக்கில் இலக்கில்லாமல் எழுதி வெளியிடுவது அதனைப்படிக்கும் பலரை எரிச்சல் அடையவைக்கும் என்று இதன்மூலம் அறிந்துகொண்டேன். இது என் இடம் நான் இப்படித்தான் எழுதுவேன் என்று மறுதளித்து, நான் திருந்தும் வாய்ப்பை நானே இழக்க விரும்பவில்லை.அதனால் இனி எண்ணிக்கையை குறைத்து வாரம் ஒரு இடுகை எழுத்து/வாக்கியப்பிழைகள் இல்லாமல் எழுத முயற்சிக்கிறேன்.

கனவு முயற்சி தன்னம்பிக்கை

ஹரிணிக்கு நீச்சல் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் என்று சென்ற ஆண்டு என் மனைவி முடிவெடுத்து, என்னிடம் ஹரிணியை நீச்சல் வகுப்பிற்கு அனுப்ப போகிறேன், வாரம் இருபது நிமிடம் வகுப்பு, மாதத்திற்கு $85 கட்டணம் என்றாள், எனக்கு நீச்சல் தெரியும் நான் கற்றுக்கொடுக்கிறேன் என்றேன். உங்களை நம்பி நீச்சல் குளத்தில் பாப்பாவை விட முடியாது, முறையாக நீச்சல் கற்றுக்கொண்டால்தான் முடியும் என முடிவு செய்து, இரண்டு மாதம் அந்த வகுப்பில் நீச்சல் கற்றுக்கொண்டாள், பட்டிக்காட்டில் பிறந்த எனக்கு அவர்கள் நீச்சல் கற்றுக்கொடுக்கும் முறையில் ஏனோ மனம் ஒட்டவில்லை. ஒரு மாதத்தில் ஐஸ் ஸ்கீரீம் ஸ்கூப், floaty என சில புதிய வார்த்தைகள்தான் கற்றுக்கொண்டால் ஆனால் நீச்சல் கற்றுக்கொள்ளவில்லை.

இந்த ஆண்டு கடந்த மாதத்தில் நீச்சல் குளத்தில் நானே அவளுக்கு நீச்சல் கற்றுக்கொடுத்தேன், ஆனாலும் அவளிடம் பயம் போகவில்லை, கையை வீசி நீச்சலடிக்காமல் என்னைப்பற்றிக்கொள்வதிலேயே குறியாக இருந்தாள், ஆழம் என்னவோ மூன்று அடிதான் அவள் மூழ்கும் அளவுக்கு ஆழம் இல்லை. நான் அவளிடம் நீச்சல் என்பது தண்ணீரில் இருக்கவேண்டும், ஆனால் தரையைத்தொடாமல் இருக்க முயற்சிசெய்யவேண்டும் என்றேன்.

இரண்டு நாளில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நான் சொல்வதில் அவளுக்கு நம்பிக்கை வந்தது, ஒரு நாள் அவளாக

I think I can do it,I think I can do it,I think I can do it,I think I can do it,I think I can do it,I think I can do it

I think I can really do it,I think I can really do it.

என்று கண்ணை மூடிக்கொண்டு சொன்னாள், பின்னர் மூன்று மீட்டர் தூரத்தை கால் தரையில் படாமல் கடந்தாள்.இந்த தன்னம்பிக்கை எனக்கு மிகவும் ஆச்சர்யம் தருவதாக இருந்தது. அதே நாளில் தொடந்து பதினொரு முறை மூன்று மீட்டர் தொலைவைக்கடந்தாள். அவங்க அம்மாவை கூப்பிட்டு நீச்சலடித்து காண்பித்தாள், இன்னமும் மூன்று அடி ஆழப்பகுதியை தாண்டி நான்கு அடிப்பகுடிக்கு செல்வதில் அவளுக்கு பயம் இருக்கிறது, ஆனால் அவள் கடந்துவிடுவாள் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கிறது.அவளுக்கும் நான்கு அடி ஆழப்பகுதியிலும் நீச்சல் கற்றுத்தந்துவிடுவார் என்று அப்பா மேல் நம்பிக்கை இருக்கிறது.

நீச்சலடிக்கவேண்டும் என்ற அவளின் கனவு, இலக்கை நோக்கிய விடாமுயற்சி,பயிற்சி, மனதினுள் அவளுக்குள்ளாகவே உருவாக்கிக்கொண்ட நம்பிக்கை எனக்கும் சிலவற்றில் நம்பிக்கையை அளித்திருக்கிறது.

---

நட்சத்திரப்பதிவராக வாய்ப்பளித்த தமிழ்மணத்திற்கும், தொடர்ந்து நகைச்சுவைப்பதிவுகள் என்ற பெயரில் நான் எழுதுபவற்றை படித்து ஆதரவு தரும் வாசகர்களுக்கும் நன்றி.