கல்லூரி சாலை : முதல் நாள் கல்லூரிக்கு சாலையில்.

முதல் நாள் கல்லூரி செல்ல பெற்றோருடன் பட்டுக்கோட்டை பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து ஏர்வாடி செல்லும் அரசுப்பேருந்தில் பயணம் செய்தோம். பஸ்ஸில் நிற்க இடமில்லாத அளவிற்கு கூட்டம். பஸ்ஸில் சென்று கொண்டிருக்கும்போது பிஸ்தா ஐஸ்கிரீம் கலரில் சட்டையும், வெள்ளைக்கட்டம் போட்ட கைலியுமாக என்னைவிட மெலிந்த தேகத்தில் ஒருவன், நாங்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தை ஒட்டுக்கேட்டு, கீழக்கரை காலேஜ் போறீங்களான்னான்,ஆமாம் என்றேன்.

பேசிக்கொண்டேயிருக்கையில் மண்வாசனை கருவாட்டு வாசனையாக மாறி வந்ததும், அதிராம்பட்டிணம் வந்துவிட்டோம் என்று புரிந்தது, பயங்கரமா ஸ்மெல் அடிக்குதுன்ன்னான், ராம்நாடு வரைக்கும் அப்படித்தான் அடிக்கும்னு சக பயணி ஒருவர் தைரியம் ஊட்டினார். ஒருத்தன் கிடைச்ச மகிழ்ச்சில அவனும் நானும் பேசிக்கொண்டே வந்தோம், அவன் மன்னார்குடி நேசனல் ஸ்கூலில் படித்ததாக சொன்னான், சொந்த ஊர் கூத்தாநல்லூர் பக்கம் தண்ணீர்குன்னம் என்று தண்ணி அடித்துவிட்டு மூக்கால் பேசுபவன் போல பதில் சொன்னான். ஆளு சின்னமா இருந்தாலும் விவரமாத்தான் பேசினான்.

உங்கூட வருவது யார் என்றேன், அப்பா இறந்துட்டாங்க, மாமாதான் வறாங்க என்றான், இந்தக்காலேஜ் பத்தி முன்னாடியே உங்களுக்கு தெரியுமான்னேன், கூத்தாநல்லூர்லேந்து நிறைய சீனியர்ஸ் இருக்காங்க, காலேஜ் ரொம்ப நல்ல காலேஜ், பயங்கர ஸ்டிரிக்ட் அப்படின்னு மூக்காலேயே சொன்னான். +2 படிக்கும்போது கொஞ்சம் மலையாளப்படம் பாத்ததுனால இவன் பேசறத புரிஞ்சிக்கிறது அவ்வளவு சிரமமா இல்லை.பஸ் மணமேல்குடி வந்து சேந்திருந்தது, கிட்டத்தட்ட பாதி பஸ் காலி ஆகிவிட்டிருந்தது. டீக்குடிக்கிறவங்க இறங்கி குடிக்கலாம்னு கண்டக்டர் அறிவிப்பு விடுத்தார்.

பேருக்கு ஏத்த மாதிரி தார் ரோடு கூட தெரியாம மணல்தான் இருந்தது,பத்து நிமிடத்தில் பஸ் மீண்டும் புறப்பட்டது, இப்போது பெரும்பாலான இருக்கைகள் காலியாகவே கிடந்தது, ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்து இருவரும் பேசிக்கொண்டே வந்தோம், சரி காலேஜ்ல ராகிங் எல்லாம் இருக்குமே, இவனுக்கு தெரிஞ்ச சீனியருங்க இருக்காங்க தப்பிச்சிக்குவான், நமக்கு அப்படி யாரும் கிடையாதே என்ற பயத்தில் அவனிடம் அது பற்றி பேசநினைத்தேன்.

பஸ் தூக்கிப்போட்டதில் இருவரும் இருக்கையில் இருந்து நிலைகுலைந்தோம், டிரைவர் எதையும் கண்டுகொள்ளாமல் ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார். என்ன இப்படி இருக்கு ரோடு என்று இருவரும் சலித்துக்கொண்டோம்.

காலேஜ்ல ராகிங்லாம் இருக்குமா? கேள்விப்பட்டிருக்கீங்களா?

இருக்கும்,ஆனால் நீங்க ஹாஸ்டல்தானேன்னான், ஆமாம் என்றேன்

ஹாஸ்டல் ஸ்டூடன்ஸூக்கு கைடு சிஸ்டம் உண்டுன்னான்.

கைடு சிஸ்டம்னா என்னான்னு புரியலை, கொஞ்சம் யோசிச்சு கேட்டேன், இல்லை ஹாஸ்டல்லேருந்து,கிளாஸ் வரைக்கும் பர்ஸ்ட் இயர் ஸ்டூடண்ஸ தனியா பாதுகாப்போட கிளாஸ் ரூம்ல கொண்டு வந்து விட்டுருவாங்கன்னான்.

நேரமும் நல்லிரவு நெருங்கி விட்டிருந்தது, திடீரென கருவாட்டு நாத்தம் கடுமையாக அடித்தது, ஜெகதாப்பட்டினம் என்ற ஊர் நெடுஞ்சாலைத்துறை போர்டு மூலம் தெரிந்துகொண்டேன், இந்த ஊர்ல ஈ விழாம டீ குடிக்கறது ரொம்ப கஷ்டம், கிட்டத்தட்ட வாய்ப்பே இல்லாதது. பல தூக்கிபோடலுக்குப் பிறகு, ராமர் இந்த வழியா போகும் போது இளைப்பாறியதாக சொல்லப்படும் உப்பூர், தொண்டி, தேவிப்பட்டிணம் கடந்து இரமாநாதபுரம் அடைந்தோம். இப்பொழுது இந்த சாலை நன்றாக இருக்கிறதாம்.

இராமநாதபுரத்தில் தெரிந்தவர் வீட்டிற்கு நாங்கள் சென்றுவிட, நண்பன் ஏர்வாடி பஸ்ஸில், ஏர்வாடிக்கு சற்று முன்னதாக இருக்கும் எங்கள் கல்லூரிக்கு சென்றுவிட்டான்.

அடுத்த நாள், பெற்றோர்களுக்கு ஒரு லைட் ரெப்ரெஷ்மெண்டோட மாணவர்களுக்கு லஞ்ச் மெஸ்ஸில் என்று அறிவிப்பு பலகை ஆங்கிலத்தில் இருந்தது, லஞ்ச் சாப்பிடும் போது புரிந்தது என்ன மாதிரி உணவை உண்ணப்போகிறோம் என்று, எங்கப்பா என்னடா கருமாதில கூட நல்ல சாப்பாடு போடுவாங்களேடா என்று சலித்துக்கொண்டார்.

முதலாண்டு மாணவர்களை பிஸ்தா ஐஸ்கிரிம் சட்டைக்காரன் சொன்னது போலவே கைடு சிஸ்டத்தோட வரிசைல நிக்கவெச்சி, முன்னாடி ஒரு ஆள் பின்னாடி ஒரு ஆள் காவலுக்கு வெச்சி கூட்டிட்டு போனாங்க, பயந்துகொண்டே கிளாஸூக்கு போனோம்.

தண்ணீர்குன்னத்துக்காரனும் என்னோட கிளாஸ்தான், எல்லோர்கிட்டயும் ஊர் பேர் கேட்கும்போது, ஒருத்தன் ஒக்கூர், இன்னொருத்தன் ஏம்பன்னதும் எல்லாரும் கொல்லுனு சிரிச்சாய்ங்க, தண்ணீர்குன்னத்துக்காரன், கூத்தாநல்லூர்னு சொன்னான், நானும் தஞ்சாவூர்னு சொல்லி சிரிப்பொலிலேந்து தப்பிச்சிட்டேன்.

சென்னையில் வேலை தேடிக்கொண்டிருக்கும் காலத்தில் ஒருநாள் போன் பண்ணினான், பயோடேட்டா எடுத்து வந்திருக்கேன் கொடுக்கனும்னான், எனக்கு பனியாரம் கொண்டு வந்திருக்கேன் கொடுக்கனும்னு காதுல விழுந்துச்சு.பனியாரம் ஊசிப்போயிருமே அதைப்போய் எதுக்கு எடுத்துட்டு வந்திருக்கான்னு நினைச்சிக்கிட்டே பாக்கப்போனேன், அப்பதான் புரிஞ்சது அவன் சொன்னது பயோடேட்டா பனியாரம் இல்லைன்னு. வட இந்தியா, அமெரிக்கா, ஐரோப்பான்னு சுத்திட்டு இப்போ சவுதி அரேபியாவில் ஐடில நல்ல பொறுப்பில் இருக்கிறான்.

பதிவு எழுத மீண்டும் நான் முயற்சி செய்யும் இந்த நேரத்தில் நய்னா அப்படின்னு ஒரு புது பாலோயர் அவனா இருக்குமோன்ன்னு ஒரு டவுட்டு, அதையே வெச்சு ஒரு பதிவு தேத்தியாச்சு.

கல்லூரி சாலை: கல்லூரி சாலையும் சாத்தூர் சாலையும்.

இந்தப்பதிவு வருங்கால முதல்வரில் விருதுநகர் பற்றிய நாநாவின் பதிவிற்கு துணைப்பதிவாக எழுதலாமென்றிருந்தேன்.நாநா ரெண்டு பதிவுக்கு அப்புரம் ஆளையேக்காணோம் அந்த வலைத்தளமும் விருதுநகர் மாதிரியே காஞ்சு போச்சு. இடையில் சஞ்சய் காந்தி வந்து தரும புரிய அவங்க ஊரு தோட்டம் மாதிரி பசுமையா காமிச்சாரு, கோடை காலம் வந்திருச்சா திரும்பவும் காஞ்சு போச்சு, தண்ணீர் இல்லாமேலேயே உயிர் வாழும் கலை அறிந்த புதுக்கோட்டை பத்தி எழுதி உயிர் கொடுக்க சொல்லி புதுகை அப்துல்லா கிட்ட சொன்னேன் அவரு சிங்கப்பூர், துபாய்னு குடும்ப விசயமாவும் வேலை விசயமாவும் பறந்துட்டே இருக்கிறதானலே ஜி சாட்ல ’பதிவு விரைவில் ரெடி’ அப்படின்னு தந்தி அடிக்கிறார், நானும் ஒரு தந்தி அடிச்சேன் பதிவு எங்கேன்னு அது எங்க வீட்டு பரண் மேல கெடக்குன்னு எடக்கா சொல்றார்.

இஞ்சினியரிங்க் இறுதித்தேர்வு முடிந்த சமயம், ஒரே ஒரு செய்முறைத்தேர்வு மற்றும் சேர்த்தவைகள் எழுதவேண்டிய நேரம். அயன் வடமலாபுரம்ன்னு ஒரு ஊர் அருப்புக்கோட்டைக்கும் , எட்டையபுரத்துக்கும் நடுவில் சாத்தூர் , விளாத்திக்குளம் சாலை சந்திப்பின் அருகில் இருக்கிறது. இந்த ஊரைச்சேர்ந்த நண்பன் பெரிசு அவங்க ஊர் திருவிழாவிற்கு கூப்பிட்டிருந்தான். அந்த மிகச்சிறிய கிராமம் பற்றிய பதிவுதான் இது.

ஜூலை மாதம் மதியம் அருப்புக்கோட்டை பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து 40 கி.மீட்டர் தொலைவில் உள்ள தாப்பாத்தி என்ற ஊரில் பெரிசுவுடன்,டொல்பி மற்றும் நான் சென்று இறங்கினோம். அங்கிருந்து பெரிசு ஊருக்கு 3 கிலோமீட்டர் நடக்கவேண்டும்.ஜூலை மாதம் கரிசல்காட்டில் தார் ரோட்டில் மதிய நேரம் என் வாழ்க்கையில் முதன் முதலாக பூமியில் இருந்து ஒரு சூரியனும் மேலேயிருந்து ஒரு சூரியனும் சேர்ந்து தாக்குவதை கண்டேன். வெயிலின் கொடுமையை சொல்வதென்றால், சங்கமம் என்றொரு படத்திற்கு குமுதம் விமர்சனத்தில் ரகுமானும், விந்தியாவும் நடனமாடுவதை உச்சி வெயிலில் தார் ரோட்டில் செருப்பில்லாதவன் படும் அவஸ்தை போன்று இருந்தது வர்ணித்திருப்பார்கள் , ஓசி செருப்பு அணிந்திருந்தும் எங்கள் நிலைமையும் அதுதான்.

ஊரில் திருவிழாக்கோலம் கலை கட்டி இருந்தது, ஊரில் வாழும் அனைவரும் தெலுங்கு மொழி பேசுபவர்கள்.பெரிசு வீட்டின் அருகில் ஒரு மிகப்பெரிய பங்களா இருந்தது, அது மதுரை அரவிந்த கண் மருத்துவமனை உரிமையாளரின் வீடு. சிறிய ஊரில் பிறந்து கண் மருத்துவத்தில் பெரிய புரட்சி செய்த அவரை எப்படி வேண்டுமானாலும் பாரட்டலாம்.

100 வீடுகளுக்கு குறைவாக உள்ள ஊர், மிக ஒழுங்கான இரண்டு மூன்று தெரு, சாக்கடையை நடு ரோட்டில் ஓட விடமால் சிமெண்ட் குழாய்கள் வழியாக எடுத்துச்செல்ல வசதி, மழையே பெய்யாவிட்டாலும் அருமையான வடிகால் வசதி. கிராமத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் பல ஏக்கர் நிலம் இருக்கிறது,ஆனால் அனைத்தும் விவசாயம் செய்யவே முடியாத கரிசல் காடு, ஏக்கர் 2000 ரூபாய்க்கு விற்றால் பெரிய விசயம் , அதுவும் இந்த ஊர்ப்பக்கம் உள்ள ரெஜிஸ்ட்டர் ஆபிஸில் கல்யாணம் ரெஜிஸ்ட்டர் ஆனால்தான் உண்டாம், பெரிசுக்கு தெரிந்து யாரும் நிலம் வாங்கியதோ விற்றதோ இல்லை.

திருவிழாவிற்கு வந்த இளம்பெண்கள் மத்தியில் எங்கள் பெரிசுதான் ஹீரோ, சினிமாவில மட்டும்தான் பெரிசுங்க ஹீரோ அப்படின்னு நெனச்சிருந்தா உங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள், பெரிசும் பெண்களும் தெலுங்கில் சிரித்துக்கொண்டார்கள் எங்களுக்கும் புரிந்தது, முளைப்பாறி பால் குடம் போன்ற திருவிழாக்கு உரித்தான அனைத்தும் முடிந்தவுடன், பெரிசு வீட்டில் எங்களுக்காக தயாராக இருந்த மட்டன் பிரியாணி நோக்கி நாங்கள் சென்று கொண்டிருந்தோம்.

போகும் வழியில் எங்கள் பெரிசுவிடம் அதைவிடப் பெரிசு ஒன்று
“என்ன விருந்தாடிகள் வந்திருக்காங்க வீட்டுல ஆட்டு மட்டனா , கோழி மட்டனா தம்பி எனக்கேட்டார்.பெரிசு சிரித்தபடியே ஆட்டு மட்டன் தான், கோழிக்கறிய சிக்கன்னு சொல்லுவாங்க என்று தெலுங்கிவிட்டு எங்களுக்கு நடந்ததை தமிழினார். நிறைய சிரிப்பு வந்தாலும் என் சிந்தனையெல்லாம் சீக்கிரமாக ஆட்டு மட்டன் பிரியாணியை சாப்பிடுவதிலேயே இருந்தது.

அருமையான பிரியாணி சாப்பிட்டோம், டொல்பி ரொம்பவே பிரியாணிய பாராட்டினான், உண்மையிலேயே துளுக்க வீட்டு பிரியாணி மாதிரியே இருக்கு அப்படின்னான். என்ன ஒரு குவாட்டர் உட்டிருந்தா இன்னும் சூப்பரா இருந்திருக்கும்னான்.அவன் குவாட்டர் உட்டிருந்தா எங்க நிலைமை வேற மாதிரி ஆயிருக்கும்.டொல்பி வீட்லேயும் பக்ரீத்துக்கு ஆடு வெட்டி சாப்பிட்டிருக்கேன்(நான் சாப்பிடதா ஊடு எதுன்னு கேக்காதீங்க) அதனால் அவன் சொன்னது சரியென்றே பட்டது.

எனக்கு அடுத்த நாள் செய்முறைத்தேர்வு இருந்ததால் நான் அன்று மாலையே மீண்டும் தாப்பாத்தி வந்து காலேஜுக்கு வந்துவிட்டேன்,அடுத்த நாள் ஹாஸ்டலுக்கு பெரிசு போன் பண்ணினார், டொல்பிய நட்டுவாக்கலி கடிச்சிருச்சு, இப்பதான் ஹாஸ்பிட்டலேந்து வரோம், ஒன்னும் பயமில்ல நாளைக்கு வந்திருவான் அப்படின்னார்.

இங்க ஹாஸ்டலில் நட்டுவாக்கலி , தேள், விஷப்பாம்புகள் வண்டுகள் எல்லாம் காசு குடுக்காம எங்க கூட தங்கியிருக்கும் ஜந்துக்கள்,ஆனாலும் ஒரு நாளும் இவைகள் எங்களை கடித்ததில்லை, இந்த அருப்புக்கோட்டை நட்டுவாக்கலி ஏன் டொல்பிய கடிச்சதுன்னு இன்னமும் எனக்கு புரியல..ஒருவேளை கரிசல் காட்டு நட்டுவாக்கலிக்கு செட்டிநாட்டு இரத்தம் பிடிக்குமோ?

கல்லூரி சாலை - வாழ்க்கைன்னா ஒரு பிடிப்பு வேணும்டா

"டேய் குடுகுடுப்பை ஆயில் ஆப் ஸ்பெச்பிக் கிராவிட்டி இருந்தா குடுடா" -- பாரிஸ்

"என்னடா சேச்சி ஞாபகமா இருக்கியா"

"எதையுமே ரிலேட் பண்ணி படிக்கனும்டா? ஆனா நான் இப்பக் கேட்டது தேங்காய் எண்ணெய் , தலை காஞ்சு, தீஞ்சு போச்சு அதுக்குதான் ஆயில் ஆப் ஸ்பெசிபிக் கிராவிட்டி கேட்டேன்"

"என்கிட்ட அதெல்லாம் இல்ல,நல்ல சாயிபு பெட்டிக்குள்ள பூட்டி வெச்சிருப்பான், பெட்டியை உடைச்சு எடுப்போம், ஒரு தம்மு இருந்தா கொடு "

"தெர்மல் எஞ்சினியரிங் புத்தகத்திலே 417 வது பக்கம் ஒரு பிளெயின் இருக்கு எடுத்துக்கடா"

"யாரும் தொடாத புத்தகத்தில ,இப்படிதான் நீ சிகரெட் ஒளிச்சி வெக்கிறியா. வெவரம்டா"

"அடப்போடா நீ வேற படிப்பு வேணாம்டா, வாழ்க்கைன்னா ஒரு எய்ம், அப்பாரட்டஸ் ரெக்கொயர்டு வேணும்டா, இத்துப்போன இந்த லேபுக்கு இதெல்லாம் இருக்கு, என் வாழ்க்கைல ஒன்னுமில்லடா"

பேச்சு சத்தமும், பெட்டி உடைக்கும் சத்தமும் கேட்டு பக்கத்து ரூமில் பார்ட்டி வந்து எங்களுடன் கலந்து கொண்டார்.

"பார்ட்டி வாழ்க்கைல பிடிப்பு இல்லை நீ எதுனா ஒரு யோசனை சொல்லுடா"

"டேய் என்னடா சொல்ற நீ தான் ரைஸ் மில்லு, ரோட்டரியெல்லாம் வெச்சிருக்க, அதை வெச்சே பிஸினஸ் பண்ணலாமேடா"

"அடப்போடா கூலியெல்லாம் போக கடைசில உமிதாண்டா மிஞ்சுது, அதுவும் என் தலை மாதிரி காஞ்சு கெடக்கறதுனால,காத்துல பறந்து போயிறுது, அதுக்கு பேசாம உன்னை மாதிரி சொட்டைத்தலையனா இருந்திருக்கலாம்டா"

"டேய் அப்படி சொல்லாத ஐடியாஸ் ரூல்ஸ் தி வேல்டு, அப்படின்னு புத்தகம் எழுதியே பெரும் பணக்காரன் ஆனவனெல்லாம் அமெரிக்காவில இருக்கான், காத்துல பறக்கிற உமிய முதலீடு ஆக்குடா "

"எப்படி"

"டேய் மாட்டுத்தீவனம் தயாரிச்சி பையில அடைச்சி விக்கலாம்டா, ரொம்ப சிம்பிள் பார்முலா, உமியை, கொஞ்சம் கடலைப்புண்ணாக்கு , எள்ளுப்புண்ணாக்கோட சேத்து ரோட்டரில போட்டு அரைச்சு, முறுக்கு மாதிரி ஒரு அச்சுல வார்த்து பாக்கெட் போட்டியன்ன ஒரு காசு தவிடு இரண்டு ரூபாய்க்கு விக்குமுடா?"

"இன்சினியரிங் படிச்சிப்புட்டு மாட்டுத்தீவனம் விக்க சொல்ற? நீ மட்டும் சொட்டை மண்டைய வெச்சிக்கிட்டு அமெரிக்கா போயி துரைச்சிகளோட(நன்றி நசரேயன்) திரியலாம்னு இருக்குற."

"டேய் ஆண்டர்பிரினியரிங் பெரிய விஷயம்டா? நல்ல யோசனை பிடிச்சா செய்யுடா?

"அடப்போடா நான் தொட்டிக்குள்ள கைய விட்டு கலக்கியெல்லாம் , டெமோ காட்டமுடியாதுடா"

----

தெரிந்த முடிவுதான்

சில வருடங்கள் கழித்து, சொட்டைத்தலையில் ஒட்ட வைத்த முடியுடன் அமெரிக்காவிலிருந்து பார்ட்டி வந்தான், பாரிஸ் மாட்டுத்தீவனம் வரவேற்பரையில் சொட்டைத்தலையுடன் பாரிஸ் வரவேற்றான்.

"நான் சொன்ன யோசனை, எனக்கு ராயல்டி கொடுக்கனும் நீ"

"அடபோடா வெண்ணெய், தவிடும் , புண்ணாக்கும் மாடு திங்கிறத நீ சொல்லித்தான் ஒலகத்துக்கு தெரியுமாக்கும்"

"அதை முறுக்கு மாதிரி பொட்டலம் போட்டு விக்கிறதலாண்டா புத்திசாலித்தனம் இருக்கு"

"அது சரி அமெரிக்க வாழ்க்கை எப்படி இருக்கு, அடுத்த வாட்டி வரும்போது எனக்கும் உன்னை மாதிரியே ஒரு விக் வாங்கிட்டு வாடா"

" நீ வேறடா வேலை இல்லை ரிஷெஷன் அப்படின்னு தொறத்திட்டாங்க, அதான் உன்னைப்பாத்து, தீவன யோசனைய பேசலாம்னு வந்தேன், ஆனா நீ முன்னாடியே பண்ணிட்டுருக்க, நானும் சேந்துக்கட்டுமா?"

"ஓ அப்படியா நீதான் காலேஜ் படிக்கும்போதே நல்லா டேமோ காட்டுவியே? தொட்டித்தண்ணில எப்படி தீவனத்தை கரைக்கிறதுன்னு டெமோ காட்டுற வேலை இருக்கு அத நீ பாத்துக்க , மாசம் ஏழாம் தேதி சம்பளத்தை தந்துடறேன்"

கல்லூரி சாலையும் கரண்ட் ரோடும், தி.கு.ஜ.மு.கவும்

பொறியியல் கல்லூரி முதலாமாண்டு படித்தபோது, சிவில் லேப் இருக்கும், சிவில் லேப்பிற்கு சீனியர் ஆசிரியர் ஒரு மலையாளி, அவருக்கு அஸிஸ்டண்ட் மதுரையைச் சேர்ந்த தமிழ்பேசும் பெண். ஒரு நாள் லேப் வகுப்பில் மணி என்ற ஒரு மாணவனைப் பார்த்து, மலையாள ஆசிரியர் உன் பேரு மணியா, மாணியா,? கேரளாவில் மாணி என்று ஒரு முன்னால் அமைச்சர் கூட உண்டு. என்று மாணி மாணி என்று கூவிக்கொண்டிருந்தார். மதுரை டீச்சரும், சார் தமிழ்நாட்டில் மாணின்னெல்லாம் பேர் வைக்கமாட்டாங்க சார். உடனே நம் மலையாளி ஏன் வைக்காது மாணி நல்ல பெயர்தானே என்று நிறுத்தாமல் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். முதலாண்டு ஆகையால் லேப்பில் சிரிக்கமுடியாமல் ஹாஸ்டல் சென்று வெகு நேரம் சிரித்தோம்.

-----------------------------------------------------

டேய் வாடா போய் பேஸ்(B for F) வாஸ் பண்ணிட்டு வருவோம்.

பேஸ்(Base) வாஸ் பண்ணனும்னா கக்கூஸ் போகனும், ஃபேஸ்(Face) வாஷ் பண்ணனும்னா வாஷ் பேசின் உள்ள பாத்ரூமுக்கு போகனும், நீ பேஸ்(Base) வாஷ் பண்ண, வாஷ் பேசினுக்கு கூப்புடுற.

டேய் உனக்கு எப்பயும் கிண்டல்தான் நான் பேஸ்(B for F) வாஸ் பண்ணதாண்டா கூப்பிட்டேன். பேஸ்(Base) வாஸ் பண்ண கும்பலா எப்படிடா?

நானும் அதத்தாண்டா சொல்றேன் பேஸ்(Base) வாஷ் பண்ணவெல்லாம் கும்பலா போகமுடியாது, வாஷ் பேசின்லயும் பேஸ்(Base) வாஷ் பண்ணமுடியாது. நீ தனியா கக்கூஸ் போய் பேஸ்(Base) வாஷ் பண்ணிட்டு வாடா?

காலங்கள் கடந்து பேஸ்(Base) வாஷ் பண்ண மறந்து ,துடைக்கப் பழகியபின் மீண்டும் கிடைத்தான் பேஸ் வாஷ் நண்பன்.

”மாப்பிள்ளை பேஸ்புக்((F)Basebook) இல்லாட்டி உன்னைக்கண்டுபிடிச்சிருக்க மாண்டேண்டா.”

--------------------------------------------------

மதிப்பிற்குறிய வானம்பாடிகள் உட்பட பலரும் கு.ஜ.மு.க வில் ஒரு பதவி கேட்டு தினமும் கடிதம் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பின்னூட்டமிட்ட தமிழ் பிளாக்கர்களை நான் மறந்துவிட மாட்டேன், சமீப காலமாக நான் எழுதிக்கொண்டிருக்கும் கொண்டியாரகள்ளிக்கு உங்களது ஆதரவு தொடர்ந்து தேவைப்படும் இந்த நிலையில், என் கடமையை நான் செய்யவேண்டியுள்ளது. அதற்காக புதிதாக திராவிட குடுகுடுப்பை ஜக்கம்மா முன்னேற்றக் கழகம் என்ற ஒரு புதிய கட்சியை ஆரம்பிக்க உள்ளேன்.

வானம்பாடிகள் அய்யா அவர்களின் தலையிலிருந்தே அவருக்கு என்ன பொறுப்பு கொடுக்கலாம் என்ற முடிவுக்கும் ஓரளவுக்கு வந்துள்ளேன், அவர் இளைஞரணிக்கு ஏற்றவராகத் தெரியவில்லை, அவரை அகில உலக தி.கு.ஜ.மு.க மாணவரனி தலைவராக பொறுப்பு அளிக்கலாம் என்ற எண்ணம் உள்ளது. இலக்கிய அணிக்கு முகிலனும், கள்ளக்காதல் அணித்தலைவராக நசரேயன் ஒரு மனதாகத்தேர்ந்தெடுக்கபட்டுள்ளனர்.

பொதுச்செயலாளராக குடுகுடுப்பையாகிய நானே ஜனநாயக ரீதியாக நீடிக்க விருப்பப்படுகிறேன். ஆனால் ஒருவரே இரண்டு பெரும் கட்சிக்கு பொதுச்செயலாளராக இருக்க முடியுமா என சட்ட அணித்தலைவர் அது சரி அவர்களின் சட்ட ஆராய்ச்சியின் முடிவு தெரிந்தபின் மற்ற விபரங்கள் தெரிவிக்கப்படும்.

கல்லூரி சாலை: முதல் ஆண்டு தேர்வு முடிவும், புதிய குடிகாரர்களின் உதயமும்.

கல்லூரி முதலாண்டு முடிந்து சீனியராகி, மூன்றாவது பருவத்தில் அடி எடுத்து வைத்தாயிற்று. ஒரு மாதம் கழித்துதான் இடி மாதிரி வந்து சேர்ந்தது முதலாண்டு முடிவுகள். முடிவுகள் சிலருக்கு அதிர்ச்சி, சிலருக்கு எதிர்ப்பார்த்தவை, வெகு சிலருக்கு மகிழ்ச்சி. தெரிந்த சீனியர்கள் என்னடா ஆல் கிளீயரா, பூண்டாயிருசா, தருசாயிருச்சான்னு கேக்க ஆரம்பிச்சாட்டாங்க.

என்னடா சோகமா இருக்கே எத்தனை பேப்பர் போச்சு?

அஞ்சு?

அப்ப நீ இங்கிலீசும் , B1 உம் பாஸ் சரியா? இதில யாரும் பெயில் ஆகமாட்டாங்க.

இல்ல ஏழும் போனவனெல்லாம் இருக்கான்.

அது யாருடா அது, இதுலக்கூட பெயில் ஆனவங்க..

அந்த ரெண்டு பேரும் இங்கிலீஸ்ல எழுத பயந்து எந்தப்பரீட்சையும் எழுதல..

அடப்பாவிகளா, முத வருசமே ஸ்கூட் விட்டாங்களா? இங்கே முக்கால்வாசிப்பேர் தமிழ் மீடியம் தானடா பாஸோ /பெயிலோ பரீட்சை எழுதுங்கடா? கொஞ்ச நாள்ல் புரிஞ்சுடும் மீடியம் ஒரு மேட்டரே இல்லன்னு. நீயும் தமிழ் மீடியந்தானே, அஞ்சு போச்சுன்னு கவலைப்படாதே எனக்கும் அஞ்சுதான் போச்சு, இந்த செமஸ்டர்ல உங்காந்து படிச்சீன்னா எல்லாத்தையும் தூக்கிரலாம்.அப்படியே அந்த ரெண்டு பேரையும் பரீட்சை எழுத சொல்லுடா.

சரிங்க சொல்றேன்..

ஹாஸ்டலுக்கு வந்தோம்.

"பூண்டுதான் கப்புதான் தருசுதான்
பூண்டுதான் கப்புதான் தருசுதான்"
பாடல் சத்தம் காதை கிழித்தது.

சென்னையைச்சேர்ந்த நண்பன் ஒருவன், எல்லாம் நல்லாதாண்டா எழுதிருந்தேன் ஆனா பிஸிக்ஸ் எப்படியோ போச்சுடா, அதுவும் பதினாலு மார்க் போட்டிருக்கான், எனக்கு ஒன்னும் புரியலடா வாழ்க்கையிலே முதன் முதலா பெயிலாயிருக்கேன்,டவுணுக்கு போய் தண்ணி அடிக்கலாமாடா?

ஆமாண்டா போய் அடிப்போம், ஆறு பேப்பர் போச்சு அதுக்கு கூட கவலைப்படல, ஆனா computer science ல பாஸாயிட்டேன், அந்த மகிழ்ச்சியை கொண்டாட இன்னைக்கு ஊத்திர வேண்டியதுதான் என்றான் அறந்தாங்கியான்

சரிடா நீங்களெல்லாம் இதுக்கு முன்னாடி குடிச்சிருக்கீங்களா? நான் இதுவரை குடிச்சதில்லை சென்னைக்காரன்

நானும் குடிச்சதில்லைடா -குடுகுடுப்பை.

நான் இருக்கேண்டா கவலைப்படாதீங்க நானெல்லாம் அந்தக்காலத்திலேந்த ஊத்தப்போடுறவங்க - காரைக்குடியான்.

பேசிட்டே இருந்தா வேலைக்காவாது,சரக்க ஞாபகப்படித்தீட்டீங்க கிளம்பலாம் - தூத்துக்குடியான்.

ஒரு வழியா டவுணில் ஒரு பாரில் கொஞ்சம் பீர்,விஸ்கி வாங்கினோம். காரைக்குடியானின் பரிந்துரையில், எல்லாரும் முத தடவை குடிக்கிறீங்க பீர் குடிங்க இல்லாட்டி கொஞ்சமா விஸ்கி குடிங்க என்றான். அவனுக்கு மட்டும் ஓல்ட் காஸ்க் ரம் வாங்கிக்கொண்டான்.

கொஞ்சம் கொஞ்சமா குடிங்க இல்லாட்டி சரக்கு உள்ள போயி டகால்டி பண்ண ஆரம்பிச்சிரும் அப்புறம் நெஞ்சை அடைக்கும்.- காரைக்குடியான்.

ஆமாண்டா சிப் பண்ணிக்குடிங்க அப்பதான் சூப்பரா இருக்கும். தூத்துக்குடியான்.

நானும் காரைக்குடி, தூத்துக்குடி மாதிரி ஊர்ல பொறந்திருக்கலாம்டா குடி அனுபவம் உங்களுக்கு இருக்கு எனக்கு ஒன்னுமே இல்லடா - என பிஸிக்ஸ் போன சென்னைக்காரன் குடிக்கும் முன்னரே புலம்ப ஆரம்பித்துவிட்டான்.

எப்படியோ அந்த நாற்றத்தையும் சகித்துக்கொண்டு , நிறைய ஆம்லெட்டுடன் கொஞ்சமாக பீர், விஸ்கி என முதல்முறை குடிகாரர்கள் அனைவரும் குடித்திருப்போம்.

டேய் குடுகுடுப்பை, ஜெயின் @ ஜெயின் கெமிஸ்ட்ரி புத்தகத்தோடயோ திரிவ, கெமிஸ்ட்டரில எத்தனடா வாங்குன?

ஏதோ பத்துக்குள்ளதாண்டா , இந்த முறை மரியாதையா நோட்ஸ படிச்ச பாஸ் பண்ணிறவேண்டியதுதான்.

ஒரு வழியாக சோகத்தை பேசித்தீர்த்துக்கொண்டு மூன்றாவது செமஸ்டரில் எல்லாம் படித்து நான்காவது செமஸ்டர் செல்லும்போது ஆல் கிளியரா போகனும்டா, காசு செலவு பண்ணி கஷ்டப்பட்டு படிக்க வைக்கிறாங்க நாம இப்படி இருக்கக்கூடாது என உறுதிமொழியெல்லாம் எடுத்துக்கொண்டு சாப்ப்பிடுவதற்காக நகரில் பிரபலமான அபிராமி சைவ ஹோட்டலுக்குச்சென்றோம்.

ஆர்டர் பண்ணிய நெய் தோசை ஒன்று கூம்பு வடிவில் நிறுத்தி மேசை மேல் வைத்தார் அபிராமி ஊழியர், சென்னைக்காரன் உடனடியாக அதனை எடுத்து தன் தலையில் மாட்டிக்கொண்டு மாப்பிள்ளை நான் பிஸிக்ஸ்ல பெயிலா போனதுக்கு எனக்கு கிரீடம் கொடுத்துருக்காங்கடான்னா அழ ஆரம்பிச்சிட்டான், அப்படியே படியிறங்கி ரோட்டுக்கும் வந்து விட்டான். இதுல கொடுமை என்னான்னா அவன் பிஸிக்ஸ் மட்டும்தான் பெயிலு, மத்தவனுக்கெல்லாம் நாலுக்கு மேற்பட்ட நெய்தோசை வேணும் கிரீடம் வைக்க.

ஒருவழியாக சாப்பிட்டு பில் செட்டில் பண்ணி அபிராமியில் இருந்து படியிறங்கும்போது ஓல்ட் காஸ்க் , காரைக்குடியானின் வயிற்றில் டகால்டி வேலையைக்காண்பித்தது, படியிலேயே வாந்தி எடுத்தான், சுருண்டு விழுந்தான். பின்னர் வாடகைக்கார் எடுத்து அவனை ஹாஸ்டல் கொண்டு போய் சேர்த்த எண்ணிக்கை ஒன்றில் ஆரம்பம் ஆகியது இந்நன்னாளில்.

இந்த சம்பவத்தில் வந்த யாரும் வாழ்க்கையில் வழுக்கிவிடவில்லை, குடிகாரர்களாகவும் இல்லை. ஒருவனைத்தவிர, அவன் மிகவும் நல்லவன் ஆனால் சவால்களை சந்திக்க பயந்து தேர்வு எழுதவே எழுதாதவன். களவும் கற்று மற என்ற தமிழ்ப்பழமொழிக்கேற்ப அடி எடுத்து வைக்க துணிச்சல் இல்லாதவன் நடக்கமுடியாது, என்ற உண்மையை எங்களுக்கு உணர்த்தியவன்.இந்த பதிவில் அவன் குறிப்பிடப்படவும் இல்லை, ஆனாலும் என்றாவது ஒருநாள் அவனுக்கும் துணிச்சல் வரலாம்.

பி:கு: இந்த சம்பவம் நடந்த நேரத்தில் சுயநினைவில் இல்லாத காரணத்தால் சரியாக ஆவணப்படுத்த முடியவில்லை, இருந்தாலும் இந்த வரலாற்று நிகழ்வு பின்வரும் தலைமுறை தெரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்று ஜக்கம்மா இட்ட கட்டளையால் இந்த பதிவு.

அறிவு.

ஹாஸ்டலில் போரடித்துப்போன அறிவு ஒருநாள் எங்களிடம் ,டேய் எல்லாரும் எங்க வீட்டுக்கு ஒரு வாட்டி வாங்கடா, ரெண்டு மணி நேரத்தில வீட்டுக்கு போயிரலாம் .

சரிடா ஹாஸ்டல் சாப்பாடும் கடுப்பா இருக்கு நம்ம பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் வரோம்டா,சாப்பாடு வெயிட்டா இருக்கனும். நான், ஷேக், மதிமாறன்,ஸ்டீபன் உட்பட ஆறு பேர் மேலூருக்கு அருகில் உள்ள அறிவின் குக்குக்குகிராமத்திற்கு சனி,ஞாயிறு சாப்பாட்டுகான பயணம்.

மேலூரில் பேருந்து நிலையத்தில் இறங்கியவுடன், அறிவு எங்களிடம் சொன்னான் பக்கத்து ஊருக்கு போற பஸ் போயிருச்சு நடந்துதான் போகனும், ஏழு கிலோமீட்டர்தான் ஒரு மணிநேரத்தில போயிரலாம்.

என்னடா சொல்ற?

அந்த நேரத்தில் அங்கே வந்த அறிவின் அப்பா, என்னடா அறிவு நீ எப்ப வந்த?

இப்பதான் வந்தேன் ,இவங்கெல்லாம் என்னோட படிக்கிறாய்ங்க, நம்ம ஊரை சுத்திக்காட்டலாம்னு கூட்டியாந்தேன்.

நல்லது , நான் மாட்டு வண்டிலதான் உரம் எடுக்க வந்தேன், உரத்தை ஏத்திட்டு நீங்க எல்லாரும் வண்டில போங்க தம்பிகளா வயசான நான் உங்க கூட வந்த நல்லா இருக்காது,நான் அப்புரமா வரேன்.
----------------------------------
அறிவின் ஊர் மொத்தம் 25 குடும்பங்களே உள்ள ஒரு மிகச்சிறிய கிராமம். அறிவு வீட்டு வாசலில் வண்டி நின்றவுடன் அறிவின் தம்பி நிலவும் அவங்க அம்மாவும் எங்களை வரவேற்றனர்.

ஏண்டா அறிவு சொல்லிட்டு வந்திருக்கலாம்லடா? காலை சாப்பாட்டுக்கு இட்லி தோசைக்கு ஊற வெச்சிருக்கலாம்லடா?

பரவாயில்லைம்மா நாங்க இருக்கிறத சாப்பிட்டுக்கறோம்.

என்னடா அறிவு இவ்வளவு சின்ன ஊரா இருக்கு.?

இப்ப இருட்டிருச்சு காலைல எந்திரிச்சி ஊர் சுத்தி பாப்பம்டா, நிறைய வயல் இருக்கு பெரியாத்துப்பாசனம் பச்சப்பசேல்னு இருக்கும்டா? அப்ப பாரு ஊரு பெரிசுன்னு சொல்வீங்கடா.!

அடுத்த நாள் காலையில் ஊர் சுற்றிப்பார்க்க கிளம்பினோம்.

எல்லாரும் செருப்ப கையில எடுத்துக்கங்கடா , கம்மாங்கரைலதான் சாமி இருக்கு செருப்பு போட்டு நடக்கக்கூடாது?

சரளைக்கல்லா இருக்கு குத்துமேடா?

அதெல்லாம் குத்தாது எல்லாம் சாமி நடக்கிற பாதை, நீ நடந்து பாரு குத்தாது...

என்ன நிலவு ஓரளவு விவசாயம் பண்றீங்க ? ஆனால் எல்லார் வீடும் குடிசை வீடாவே இருக்கே ஏன்?

வசதியெல்லாம் பரவாயில்லை, இங்க யாரும் அவ்வளவா படிக்கலை, அண்ணன் தான் முதன்முதலா இஞ்சினியரிங்க் படிக்குது, இந்த ஏரியாவில அடிக்கடி சாதி சண்டை வரும், அதுக்கு கோர்ட் கேஸ்னு செலவுக்கே நிறைய செலவு ஆகும், அதுக்காக மட்டுமே எங்க ஊரு சார்பா 25 லட்சம் ஃபண்டு இருக்கு.

என்ன சொல்றீங்க இதை வெச்சே எல்லாரும் ஒரு நல்ல ஓட்டு வீடு கட்டிக்கலாம், ரோடு போட்டுக்கலாம் வசதியை பெருக்கிக்கலாமே, ஏன் அந்த சாதி காரங்க கூட சண்டை போட்டுட்டே இருக்கீங்க? இரண்டு பேரும் சேந்தே முன்னேறலாமே?

அது அப்படியே ஆகிப்போச்சு, நாங்க படிச்சு பெரிய ஆளாகி எதாவது நடந்தாதான் உண்டு.

'பாரதிராஜா இந்த ஊரை வெச்சி ஒரு படம் டிரெக்ட் பண்ணலாம்' - எங்களில் ஒருத்தன்

என்ன தம்பி இஞ்சினியருக்கு படிக்கறீங்க டிரெக்ட் அப்படிங்கறீங்க அது டைரக்ட், டைரக்சன்னு சொல்லனும்- அறிவின் பங்காளி வீட்டு அண்ணன்.

அவரு நல்லா இங்கிலீஸ் பேசுவாரு ஜெர்மனியருதி போயி ஜெயில்ல இருந்துட்டு வந்துருக்காரு-- நிலவு..

அது ஒரு கதை தம்பி மலேசியா அனுப்பறேன்னு ஒரு திருட்டு கும்பல் கிட்ட காச குடுத்து , கடைசில ஜெர்மனி ஜெயிலில் இரண்டு வருசம் இருந்தேன்.

----------------

மீண்டும் அறிவின் வீடு.

அறிவின் அம்மா எல்லாருக்கும் பசுமாட்டுத்தயிருடன் பழையசோறு கலந்து சிறிய வெங்காயத்துடன் எல்லாருக்கும் காலை உணவு தந்தார், அமிர்தமாக இருந்தது, மதியம் அறிவு வீட்டில் இருந்த சில நாட்டுக்கோழிகள் எங்களுக்கு உணவாகின, இரண்டு நாளும் இப்படியே கழிந்தது.

தம்பிகளா தீபாவளிக்கு நம்ம வீட்டுக்கு வாங்க? நம்ம நிலவு மேலூர்ல வெடிக்கடை போடுறான் அவன் கூட இருந்து பாருங்க.சும்மா படிச்சா மட்டும் போதாது நாலு விசயம் கத்துக்கனும் என்று அறிவின் அப்பா எங்களை தீபாவளிக்கு அழைத்தார்.

சரிங்க கண்டிப்பா வர்றோம். தீபாவளிக்கும் சென்றோம்,வெடிக்கடையில் நின்று நிலவோடு வியாபாரம் பார்த்தோம், இது போல பலமுறை அறிவு வீட்டில் பழைய சோறு,நாட்டுக்கோழி, ஆட்டுக்கறி என்று அடிக்கடி விருந்து வாடிக்கையாகிப்போனது எங்களுக்கு.

----

கல்லூரி இறுதியாண்டு முடிந்து ரிசல்ட் வந்து மார்க் சீட் வாங்கிக்கொண்டு வந்து பஸ் ஸ்டாப்பில் உள்ள கணேசன் கடையில் டீ சொல்லி விட்டு திரும்பினேன். அறிவும் அவங்க அப்பாவும் உட்கார்ந்திருந்தனர். என்னைப்பாத்து அறிவின் அப்பா கேட்டார் ஏன் தம்பி வருசா வருசம் வீட்டூக்கு வந்தீங்க அறிவு ஒரு பரிட்சை கூட எழுதைலைங்கிற விசயத்தை எங்க காதுல ஒரு வாட்டி போட்டிருக்கலாமே என்றார்.

அறிவு வீட்டில் சாப்பிட்ட பழையசோறு புளித்த ஏப்பமாய் என்னமோ செய்தது எனக்கு.

கல்லூரி சாலை: இதோ எந்தன் கள்ளுக்கடை

நான் படித்த கல்லூரி ஒரு வித்தியாசமான கல்லூரி, கல்லூரிக்குள்ளேயே நிறைய பனைமரங்கள் உண்டு, அதில் கள் இறக்கமாட்டார்கள் ஆனால் பதனீர் இறக்குவார்கள். பதனீர் காலையில் தான் இறக்குவார்கள், நானெல்லாம் காலை நேரம் என்ற ஒன்று இருப்பதே அறியாதவன்.சிலர் மாணவர்கள் காலையில் எழுந்து 75 பைசா கொடுத்துவிட்டு ஒரு டம்ளர் பதனீர் குடிப்பார்கள்.

எனக்கும் பதனீர் பிடிக்கும் ஆனால் குடிப்பதற்கான வாய்ப்பு ஒரு சில நாட்களே கிடைத்திருக்கிறது, ஆனால் கல்லூரியை சுற்றி அங்கீகரிக்கப்படாத கள்ளுக்கடைகள் நிறைய,கல்லூரி சென்று படித்த கலைப்பு நீங்க மாலை நேரங்களில் மதி மயங்க நாங்கள் தேர்த்தெடுக்கும் மதுபானம் கள், வெறும் பத்து ரூபாய்க்கு இரண்டு மட்டை கொடுப்பார்கள். இருக்கிற வசதிக்கேத்த மாதிரி வாழ்ந்துக்கனும் கிற விசயத்தை இந்தக்காலேஜ்லதான் நாங்க படிச்சோம். பொருளாதாரத்தில opportunity cost அப்படின்னு ஒன்னுசொல்வாங்க, மதி மயங்க தேவை போதை அதற்கு பாரின் சரக்கு அடிக்க தேவை பஸ்ஸுக்கு காசு , மேலும் குறைந்த பட்சம் ஒரு குவாட்டர் 50 ரூபாய் , குவார்ட்டர் எடுத்து வாந்தி எடுத்தால் லாட்ஜ்ல ரூம் போட்டு தங்க 100 ரூபாய் வேணும் , ஆனால் அதே போதையை 10 ரூபாய்க்கு பனைமரக் கள் தரும் இதுக்கு பேர் தான் opportunity cost. இஞ்சினியரிங் காலேஜ் படிச்சிட்டு கள்ளு குடிக்கிறோம்னு சொன்னா அது இழுக்கு இல்லையா அதுனாலா நாங்களும் ஸ்டைலா stoning அப்படின்னு இங்கிலீஸ் பேரு வெச்சிட்டோம்.

காலேஜ் சுத்தி பிரபலமா உள்ள ஸ்டோன் கடைகள்னா, முள்ளுவாடி சுருட்டண்ணன் கடை, மற்றும் பாட்டி கடை, சின்ன மாயாகுளம் பக்கம் போனா மரத்தடி கடை, இது ஹாஸ்டல் லேந்து 100 மீட்டர்தான். புது மாயாகுளம் இடுகாட்டுக்கடை மற்றும் தர்கா கடை. மரத்தடி கடைல பேண்ட் போட்டுட்டு போனா கள்ளு குடுக்கமாட்டாங்க , போலிஸ் கெடுபிடி ஜாஸ்தி அப்படின்னு விரட்டி விட்டிருவாங்க அதுனால லுங்கி கட்டிட்டுதான் போகனும், அங்கே விக்கிற பழைய மீன் குழம்ப சாப்பிட்டு கீழே கிடக்கிற எச்சித்தொன்னைல இரண்டு மட்டைய அடிச்சிட்டு ஹாஸ்டல் வந்து மட்டை ஆயிர வேண்டியதுதான்.பெற்றோர்கள் காச சேமிக்க இந்த மாதிரி சிரமங்களையெல்லாம் நாங்கள் சகித்துக்கொண்டோம்.

சுருட்டண்ணன் கடைக்கு ஹாஸ்டல் மெஸ்லேந்து கூஜாவில சுண்டல் எடுத்துட்டு போய் நல்லா நேரம் எடுத்து குடிக்கலாம். அவரு கிட்ட என் கூட படிச்சவங்க சிலர் தின வாடிக்கையாளர்கள், சுருட்டண்ணன் கிட்டேயே ஓசில பீடி வாங்கி குடிக்கிற அளவுக்கு சிநேகம்.
இவரு கடையில ஒருத்தர் சைடிஷ் ஆ கறி வித்துட்டு இருந்தார், வாங்கி சாப்பிட்டு பாத்தேன் ஜவ்வு மாதிரி இருந்தது , இது என்னா கறிங்க கேட்டதுக்கு ஆட்டின் மடிப்பகுதி கறி இதுக்கு பேரு சவாஸ்கறி அப்படின்னார். அடப்பாவிகளே சாப்பிடவே முடியாத ஜவ்வுக்கூட வியாபாரம் பண்றீங்களேன்னு நினைச்சிட்டிருக்கும்போதே அங்கே வந்த ஒல்லியன் சவாஸ்கறியை சாப்பிட்டு முடித்திருந்தான்.

இந்தக்கள்ளில் கூட, விஸ்கி,பிராந்தி , ரம் மாதிரி நிறைய வெரைட்டி இருக்குங்க, சிலர் ஒரு குறிப்பிட்ட மரத்தின் கள் மட்டும் குடிப்பார்கள், அது கூடுதலாக கசக்கும் அல்லது இனிக்கும் தினமும் குடிச்சா உடம்புக்கு நல்லதாம் குடிமக்கள் சொன்னது.

இன்னோரு வகை எல்லா மரத்திலேந்து இறக்கி மிக்ஸ் பண்ணி உடனே குடிக்கிறது, சிலர் புளித்த கள்தான் குடிப்பார்கள் கள் இறக்கி இரண்டு நாள் கழித்தோ ஒரு வாரம் கழித்தோ இது போதை அதிகம் தருமாம்.

கல்லூரி சாலைன்னு சொல்லிட்டு ஒரு கள்ளுசாலையைப்பத்தி எழுதிட்டிருகேன், கல்லூரில என்ன கத்துக்கிட்டோம் கிற ரொம்ப முக்கியமானது இல்லையா? அது என்னான்னா ஒரு புது தொழில்நுட்பம்

பாட்டி கடைல தெரிஞ்சுகிட்டது, இந்த பதநீர் இறக்குறாங்கள்ல அது சட்டப்படி குற்றமல்ல, பதநீர் காய்ச்சி கருப்பட்டி செய்யலாம் ஆனா அதுக்கு வேலை அதிகம் டிமாண்டும் கம்மி, அதுனால பதிநீர் இறக்கி(கள் பானையில் சுண்ணாம்பு தடவினால் மரத்தில் இருந்து கிடைப்பது பதநீர், போதை இருக்காது சுவையானது) அதுல மீண்டும் கொஞ்சம் கள் ஊற்றி உரை கட்டி இரண்டு நாள் புளிக்க வெச்சா மீண்டும் கள் ஆயிடுமாம். (பாலை தயிராக்குவது போன்று) இதுக்கு பேருதான் லீகலா பதிநீர் இறக்கி இல்லீகளா கள்ளாக்குறது.

இந்த மாதிரி புதிய தொழில் நுட்பங்களை நாங்க அறிந்துகொண்டோம்.

கதையின் நீதி என்னன்னா கள் குடிக்கிறவன் குடிச்சிட்டுதான் இருப்பான், ஏன்னா அவனோட பொருளாதார நிலைமை அப்படி, கிடைக்காட்டி வேலி முட்டியாவது வாங்கி குடிச்சிட்டு வேலிலதான் கிடப்பான். அதிகம் உடலுக்கு கேடு தராத கள் ஏன் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது?ஏன் கள்ளுக்கடைய திறக்கக்கூடாது அதில் என்ன தவறு.? இயறகையாய் கிடைக்கும் ஒரு பாணம் தானே அது. இலங்கையில் இருந்து பாட்டிலில் அடைத்து வெளிநாட்டில் விற்கிறார்கள், மலையாளிகள் அதை வாங்கி ஆப்பம் சுட்டு சாப்பிடுகிறார்கள், தமிழ்நாட்டில் உள்ள பனைமரங்கள் நிறைய கள் தருமே அதை நியாயமாக காசாக்களாமே ?

மொக்கை கெமிஸ்ட்ரியும் தேர்வு மொக்கையும்

கல்லூரி கால தேர்வு அனுபங்களில் முதலாண்டு கெமிஸ்ட்ரி தேர்வு ரொம்ப மறக்கமுடியாத ஒன்னு. காலேஜ்ல இந்த பாடத்துக்கு மோகன் அப்படிங்கற ஆசிரியர் எழுதுன ஒரு புத்தகம் கொடுத்தாங்க கட்டுன காசுக்கு.ஆனா விசாரிச்சப்ப ஜெயின் @ ஜெயின் புத்தகம் தரமானது அப்படின்னாங்க.நாமதான் கெட்டாலும் மேன்மக்கள் ஜாதியாச்சே பாலகிருஷ்ணா நடிச்ச தெலுங்கு டப்பிங் படத்தை கூட பால்கனிலதான் உக்காந்து பாப்போம். ஜெயின் @ ஜெயின் வாங்கியாச்சு அத ஹாஸ்டல்ல வெச்சு நான் படிக்கிறத பாத்து எல்லாருக்கும் ஒரு பொறாமை குறிப்பா ரூம்மேட் பதிவர் நாநா,நெட்டையன் மற்றும் ரிக்சாவுக்கும் ரொம்ப அதிகம்.

தேர்வு நானும் ஜெயின் @ ஜெயின் படிச்சுட்டு கொஸ்டின் பேப்பர வாங்கி பாத்தா ஒன்னுமே புரியல மினிமம் 30 நிமிசம் இருக்கனும்.முத ஆளா தேர்வு ஹால விட்டு எந்திரிச்சு ஓடி வந்துட்டேன். 0/100 வாங்கிட்டேன்.

பசங்க எனக்கு வெச்ச பேரு ஜெயின் @ ஜெயின், அப்புரம் எப்படியோ மூனாவது செமஸ்டர்ல மரியாதையா மோகன் எழுதுன புத்தகத்தை படிச்சு எழுதிட்டேன். இதுல ஒரு கேள்வி கேட்டிருந்தான் paint of paint? அப்படின்னு நெனக்கிறேன். நானும் ஒரு நாலு பக்கம் விடை எழுதினேன்.எதுக்கும் ஒரு சந்தேகம் கடைசில வெச்சி கட்டிட்டேன். ஹாஸ்டலுக்கு போய் மோகன ரெபர் பண்ணா ஒரு பெரிய சதுரம் அளவுக்கு
CH
|
CH-CH-CHO---
|
OH

இப்படி ஒரு பார்முலா போட்டிருந்தான்.என்னடா இது இந்த வாட்டியும் சங்குதானான்னு.நல்லவேளை எப்படியோ தப்பிட்டேன்.கடைசி நாலு பக்கத்தை முன்னாடி வெச்சி கட்டிருந்தா ஒருவேளை கடைசி வரைக்கும் என்ன பாஸ் போட்டிருக்கமாட்டங்க.

சரி இப்போ இந்த பதிவு எதுக்கு,பதிவர் சந்தனமுல்லை ஒரு கெமிஸ்ட்ரி கேள்வி கேட்டாங்க,சித்திரக்கூடம்: கெமிஸ்ட்ரி பத்தி உங்களுக்கு என்னத் தெரியும்?நானும் கேட்டிருக்கேன் யாருக்காவது தெரிஞ்சா சொல்லுங்க.

எலெக்சன் காமெடி மாதிரி ரெண்டு தேர்வு காமெடி.

தேர்வுக்கு செல்லும் மாணவனை வாழ்த்தி many more happy returns of the day.
--------------------------------------------------------------

குகு: மாப்பிள்ளை பரிட்சை எப்படிடா எழுதிருக்க?

பாரிஸ்: வாழ்க்கையே போர்க்களம்,போர்க்களம் மாறலாம் போர்கள் மாறுமா?
----------------------------------------------------------------------
கணேஷ்: டேய் எப்படிடா கொஸ்டின் பேப்பர் ஈஸியா கஷ்டமா?

குகு: !?!!!!!!???!!!(இந்த கேள்விக்கு எப்படி பதில் சொல்றது,பாடத்து பேர தவிர எதுவுமே தெரியாம)

இதையும் பாருங்க

வருங்கால முதல்வர்: தஞ்சை மக்களின் நாட்டுப்பற்று.

குடுகுடுப்பை: நகைச்சுவை ஆடல்/பாடல்

முதல்வரிடம் அடி வாங்கிய அனுபவம் - பாகம் 2

கல்லூரி நான்காம் ஆண்டு வகுப்புகள் முடிந்து, தேர்வுக்கு முந்தைய விடுமுறை, இந்த விடுமுறையில் என்ன பாடம் இருக்கிறது என்று பெயர் தெரிந்து நோட்ஸ காப்பி எடுத்து படிக்கனும்.

பெரும்பாலான தேர்வு விடுமுறை நாட்களில் சிலர் விடுதியில் இருப்பது வழக்கம், அந்த நேரத்தில் தேர்வுக்கு தயார் செய்ய வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இருப்பதால்.அதில் நானும் ஒருவன். நண்பர் நெட்டையன் எந்தக்காலத்திலும் விடுதிக்கோ கல்லூரிக்கோ வந்து தொடர்ந்தார்போல் பத்து நாள் கூட தங்க மாட்டான்.

இந்த முறை திடீரென ஒருநாள் வந்தான்.இரவு எட்டு மணியளவில் கல்லூரிக்கு எதிரில் இருக்கும் காமராஜ் கடையில் சாப்பிடும் முடிவோடு நின்றிருந்தோம், நெட்டையன் சொன்னான் டவுண்ல போய் மீன் சாப்பிட்டு வருவோம்.ஆனா காலேஜ் கேட்,ஹாஸ்டல் கேட் இரண்டுமே 9 மணிக்கு பூட்டிருவாங்க.அப்புரம் நேர்மையா சுவரேறியோ வேலியேறியோ குதிச்சுதான் போகனும். பாம்புகள் தொலலை வேற கூட்டமா இருந்தா துணிச்சல் வரும்,எங்க ரெண்டு பேருக்கும் அப்போ அந்த துணிச்சல் வரவில்லை.நெட்டையன் சொன்னான் முதல்வர் வீடு எதிர்லதான இருக்கு வா போய் கேட்டுட்டு போய் சாப்பிட்டு பத்து மணிக்கு வருவோம்னான்.

சரின்னு போயி முதல்வர் வீட்டு காலிங் பெல்ல அடிச்சேன், வெளில வந்தாரு உன் பேரெண்ணன்னு கேட்டாரு,சொன்னேன் அடுத்த நிமிடம் கழுத்து பகுதியில் ஒரு நாளு அறை விழுந்தது.என்னடா பேர சொன்ன உடனே அடிக்கிறாருன்னு ஒன்னுமே புரியல. நெட்டையன பாத்து இந்த நாய் கூட ஏன் சேருற அப்படின்னு வேற சொன்னார். ஓடிப்போயிருன்னார்.

நெட்டையன் கிட்ட கேட்டேன் எதுக்குடா மனுசன் அடிச்சார்னு, அதுக்கு அவன் பிரின்ஸி அடிக்கிரது சாதாரண விசயந்தானே ஆனா என்னப்பாத்து நல்லவன்னு சொல்லிட்டாரு உங்கூட சேரகூடாதுன்னு சொல்லிருக்காரு எனக்கு ரொம்ப பெருமையா இருக்குடான்னு சிரிச்சான்.

விதிய நொந்து காமராஜ் கடைல காஞ்ச புரோட்டாவை இழுத்துக் கொண்டிருந்தோம்,கணேசனிடம் என்ன உங்கண்ணன் ஆர்சி கடை தொறக்கலயான்னு கேட்டப்ப அவன் கடை அடுப்புல பூனை தூங்கிட்டு இருக்குன்னு சொல்லிட்டுருக்கும்போதே வாட்ச்மேன் வெள்ளையன் எங்களை தேடி வந்தார், என்னப்பா பிரின்ஸி நீங்க உள்ள வந்துட்டீங்களான்னு கேட்டு பத்து வாட்டி போன் பண்ணிட்டாரு,சீக்கிரம் சாப்பிட்டிட்டு வாங்கண்ணார்.

அடுத்த நாள் 9 மணிக்கு என்னை மட்டும் பிரின்ஸி ரூமுக்கு வரச்சொல்லி ஹாஸ்டல் வார்டன் கூட்டிட்டு போனார். என்னை நிக்க வெச்சிட்டு சிவில் டிபார்ட்மெண்ட்ல புதுசா வந்திருந்த HOD ய கூப்பிட்டார்.

அவருகிட்ட என்னக்காட்டி இந்த நாய்தானே வேலியேறிக் குதிச்சதுன்னார். அவரு என்னப்பாத்து இல்ல இவரு சிவிலே இல்லண்ணார். அப்பதான் எனக்கும் புரிஞ்சது என் பேர்ல சிவில் டிபார்ட்மெண்ட்ல ஒருத்தன் இருந்தான் அவன் மேல இவரு புகார் கொடுத்திருக்கார்.அதுக்காகத்தான் நான் போய் காலிங் பெல் அடிச்சவுடன் பேர கேட்டிருக்கார்,சொன்னவுடன் அடிச்சிருக்காருன்னு.

உடனே பிரின்ஸி என்கிட்ட நான் தப்பு பண்ணிட்டேன், வேணும்னா என்ன இந்த செருப்பால அடிச்சிருன்னு அவரு போட்டிருந்த சிலிப்பர கழட்டி போட்டாரு சிரிச்சிகிட்டே நானும் சிரிச்சிகிட்டே ஓடி வந்துட்டேன்.

நம்ப முடியாத மாதிரி இருக்குல்ல, ஆனா அப்படிதான் அவர். தேர்வுக்கட்டணம் எழுதாட்டியும் தேர்வு எழுதவும் விடுவார். இப்படி அடிக்கவும் செயவார். மொத்தத்தில அவர் கட்டுப்பாட்டில் அனைத்தும் இருக்கவேண்டும். அந்த முதல்வர் இப்போது உயிருடன் இல்லை.

கல்லூரி சாலை : முதல்வரிடம் அடி வாங்கிய அனுபவம்.

நான் படித்த சுய நிதி பொறியியல் கல்லூரியில், ஏறத்தாழ அனைத்து கல்லூரி நிர்வாக முடிவுகளும் கல்லூரி முதல்வரேதான் எடுப்பார்.கல்லூரி நிர்வாகம் எனக்கு தெரிந்தவரையில் தலையிட்டதில்லை.விழாக்களுக்கு மட்டுமே வருவர்.உதாரணமாக அங்கே இருக்கும் தென்னை மரங்களுக்கு தண்ணீர் இறைப்பவர்க்கு சம்பளம் கொடுப்பது முதல் சரஸ்வதி பூஜைக்கு நூலகத்தில் சுண்டல் கொடுப்பது வரை.

இப்போ எனக்கும் கல்லூரி முதல்வருக்குமான பாசப்பிணைப்பை மட்டும் எழுதறேன். முதலாண்டு படிக்கையில் மாசம் ஒருமுறை லீவு கேக்க போவேன்,ஒரு நாளும் அவர் மறுத்ததில்லை ஆனால் நண்பர்கள் லீவு கேட்டு அறை வாங்கி வந்திருக்கிறார்கள்.நான் தப்பித்தே வந்தேன்.

இரண்டாம் ஆண்டு படிக்கும்போது காலேஜ் பக்கம் அவ்வளவா(சுத்தமான்னும் வெச்சுக்கலாம்) போறதில்லை,கொஞ்சம் பெரிய ஆளுன்னு மத்தவங்களா நெனச்சிக்கிட்டாங்க போல,நானும் நண்பர் பாரிசும் ஹிட் லிஸ்ட்ல சேர்க்கப்பட்டோம். இரண்டாமாண்டு நண்பர் ஒருநாள் முதலாண்டு மாணவர்களை ராகிங் பண்ணும் போது அவர்களோடு ஏதோ பிரச்சினை,கேள்விப்பட்ட இரண்டாமாண்டு மாணவர்கள் எல்லாம் ஒரு இரவில் முதலாண்டு மாணவர் விடுதி புகுந்து கட்டையால கணிசமான மக்களை அடிச்சிட்டு வெற்றிகரமா யாருக்கும் தெரியாம விடுதிக்கு திரும்பிட்டாங்க.இரவோடு இரவா முதல்வருக்கு செய்தி போயாச்சு.

அடுத்த நாள் காலைல நான் ஊருலேந்து விடுதிக்கு வரேன் பசங்க மேலே நடந்த விசயத்தை சொன்னாங்க, நான் ரொம்ப நொந்து போயிட்டேன் நாமளும் நம்ம வீரத்தை காண்பிக்க கிடைச்ச வாய்ப்பு காலி ஆயிடுச்சுன்னு.சோகத்தோட காலேஜுக்கு போனேன், முதல்வரிமிருந்து நோட்டீஸ் வந்தது அடித்தவர்கள் லிஸ்டல நானும் பாரிசும் இருந்தோம், அவனும் சம்பவம் நடந்தப்ப விடுதில இல்லை.

கண்ணாடி போட்டுட்டு போனா அடிக்க மாட்டாருன்னு ஒரு நம்பிக்கை, நான் ஒரு கண்ணாடி போட்டிருந்தேன் அத போட்டிட்டு போனேன். லிஸ்ட்ல உள்ள ஆறு பேரும் வரிசைல நின்னோம். அதுல என்னையும் பாரிசையும் தவிர மத்தவங்கெல்லாம் நல்ல பேரு உள்ள பசங்க, அவங்கள பாத்த முதல்வர் வெங்கட்ன்னு ஒரு நண்பர பாத்து நீயுமா அடிச்சன்னு சொல்லி எல்லாரையும் போகச்சொல்லிட்டார்.வெங்கட் புண்ணியத்துல அடி வாங்காம தப்பிச்சாச்சு ஆனாலும் ஒரு உறுத்தல் ஏன் தேவையில்லாம நம்ம பேர எழுதி கொடுங்கராங்கன்னு.

இன்னொரு சம்பவம் இறுதியாண்டு தேர்வு விடுமுறைக்கு முன் கடைசி வகுப்புக்கு முந்திய நாள். எல்லாரும் டவுணுக்கு போயி கொண்டாடிட்டு வந்தோம். கொண்டாட்டத்தின் உச்சத்தில் எங்களால் கடைசி வரை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போன ஒரு அப்பாவி நண்பர்,ஹாஸ்டல் நோட்டிஸ் போர்டு கண்ணாடிய உடைச்சிட்டான்,இந்த நேரத்திலேயும் நாங்க எல்லாரும் மெஸ்ல இருந்தோம்.இவன் தனியா வெறிபிடித்த மாதிரி போய் கண்ணாடிய உடைச்சிட்டான்.கையில பெரிய காயம். நாங்க எல்லாரும் பக்கத்து டவுணுக்கு ஓடிட்டோம்.
அப்புரம் நள்ளிரவில் திரும்பவும் ஹாஸ்டல் போயி முதல்வர்கிட்ட மன்னிப்பு கேக்கிற முடிவ இறுதியாண்டு நண்பர்கள் ஆலோசனைப்படி எடுத்தோம்.

இப்போது முதல்வர் அறை, கண்ணாடி உடைத்தவரை கேட்டார் என்னத்த குடிச்சிட்டு உடைச்ச?

அப்பாவி: கள்ளு சார்.

முதல்வர் : கள்ளா? எவ்வளவுக்கு குடிச்ச?

அப்பாவி: ரெண்டு மட்டை சார் பத்து ரூபாய்க்கு.

முதல்வர் : ஏண்டா நாயே பத்து ரூபாய் கள்ள குடிச்சிபுட்டு பத்தாயிரம் ரூபாய் கண்ணாடியே உடைச்சிருக்க. are you proud of doing this?

அப்பாவி: யெஸ் சார்.

முதல்வர் : என்னது யெஸ் ஸாரா வெட்கமா இல்ல?உங்கப்பா என்ன பண்றார்?

அப்பாவி: நோ சார்,விவசாயம்

முதல்வர் : மாடு இருக்கா வீட்டில எத்தனை மாடு இருக்கு?

அப்பாவி: 5 மாடு இருக்கு சார்.

முதல்வர் : நீ ஒரு மாடு உன்னையும் சேத்து கட்டிப்போடச்சொல்லு, அந்தக்கயித்துல, வாட்ச்மேன் இவனுங்கள கட்ட நல்ல மாடு கட்டற கயிறு வாங்கிட்டு வா காலேஜ் கேட்ல கட்டிப்போடனும் இவனுங்கல.

முதல்வர் : உங்கப்பா என்ன பண்ணுரார்

பாரிஸ் : மலேசியாவில இருக்கார்.

முதல்வர் : உங்கப்பா என்ன பண்ணுரார்.

நான் : வாத்தியார்

முதல்வர் : உங்கப்பா கண்ணாடிய உடைச்ச பையன என்ன பண்ணுவார், சொல்லு நானும் அதையே பண்ணுரேன்.

நான் : மவுனம்

முதல்வர் : உங்கப்பா என்ன பண்ணுரார்

நெட்டையன் : இறந்துட்டார்.

முதல்வர் : அம்மா

நெட்டையன் : அவங்களும் இறந்துட்டாங்க.

முதல்வர் : உங்கப்பா?

டொல்பி : இரண்டு பேரும் இறந்துட்டாங்க..

சரி இனிமே செய்ய மாட்டேன்னு எல்லா கிளால் ரூம்லயும் போயி மன்னிப்பு கேக்கனும் அப்ப்டின்னாரு? முதல்ல எங்க கிளாஸ் எல்லாரையும் பாத்து வெற்றிப் புன்னகையோட சிரிச்சோம்.முதல்வரின் மருமகன் தான் வழிநடத்தி சென்றார். எங்கள் வகுப்பு முடிந்த உடன் ஜீனியர் வகுப்புக்கு போக முடியாதுன்னு நான் சொல்லிட்டேன்.அவரும் சரின்னு சொல்லி பிரச்சினையின் விபரீதம் புரிந்து முதல்வரிடம் திரும்ப போயி மன்னிப்பு கேட்டாங்கன்னு சொல்லிட்டார். இந்த முறையும் தப்பிச்சோம் அடிவாங்காம..

கவலைப்படாதீங்க அடுத்த பாகத்தில ...........

கல்லூரி சாலை:புளூயிட் மெக்கானிக்ஸ் தேர்வும் நானும்

முதலாண்டு தேர்வு முடிவுகள் கொடுத்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டு வருவதற்குள், மூன்றாம் பருவத்தேர்வு வந்துவிட்டது,வழக்கம் போல தேர்வுக்கு முன்பான விடுமுறை நாட்கள் படிக்காமல் காலம் கடத்தியாச்சு.மூன்றாவது பருவத்தில் முதல் தேர்வு கணக்கு அதில் வந்த லாப்லாஸ் கணக்கு கமல்ஹாசன் பேசறது மாதிரி, படிக்கிறப்ப புரியுர மாதிரியே இருந்துச்சு, பரிட்சை எழுதினப்பதான் தெரிஞ்சது, கமல் படம் மாதிரி நாளஞ்சு வாட்டி எழுதி(பாத்து)தான் புரியும் போல ஆச்சு.கால மேல கால் போட்டு படுத்துக்கிட்டே கணக்கு புத்தகத்தை படிச்சா வேலைக்காவதுன்னும் தெரிஞ்சுச்சு.

இரண்டாவது தேர்வு அடுத்த நாள், கணக்கு புட்டுகிச்சி அடுத்து புளூயிட்ஸ் ஈஸி பேப்பர், இன்னைக்கு நைட் படிச்சு தூக்கிரலாம்கிற எண்ணத்தில மெஸ்ஸுல போடுற சைவ பூச்சி உணவ சாப்பிட்டு படிக்க உட்கார்ந்தேன்.வந்தாங்க நம்ம புராஜக்ட் கும்பல் .டேய் கணக்கே போச்சி சோகத்தை போக்கறதுக்கு நாம எல்லாம் படத்துக்கு போறோம்.வாசல் வழியா இனி போகமுடியாது வெள்ளையந்தான் வாட்ச்மேன் அவன் கண்ணுல படாம எப்படியாவது வேலியேறி குதிச்சு சின்னமாயாகுளத்துல பஸ் ஏறிருவோம் காலேஜ் பஸ் ஸ்டாப்ல ஏறுனா வெள்ளையன் பாத்து பிரின்சிபால்கிட்ட போட்டுகுடுத்துருவான்.அப்படியே எதாவது ஒரு படத்தை பாத்திட்டு வருவோம் அப்படின்னாங்க.

சரி திட்டப்படி எல்லாருமா சேந்து வேலியேறி குதிச்சாச்சு, பொதுவா இரவில் நாங்க பயன்படுத்துற வேலி முள்ளுவாடி பக்கம் இருக்கும், இந்த முறை எதிர் திசையில் உள்ள சின்னமாயகுளம் பக்கம் போனோம்,பயங்கரமான மழையின் காரணமாக வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடும் வயல்களில் வரப்புகளை கண்டு நடப்பதே சிரமமா இருந்தது. செருப்பு வேற தண்ணில போச்சு.

டேய் இப்படி சிரமப்பட்டு படத்துக்கு போறதுக்கு படிச்சிருக்கலாம்டா,

டேய் குகு சும்மா பினாத்தாம வாடா - பாரிஸ்

ஒரு வழியா பஸ் பிடிச்சி வந்தாச்சி, சரிடா எதாவது ஒரு தெலுங்கு டப்பிங் படம் போவோமா.

வாய மூடுறா வேற எதுக்காவதும் போவோம்,அப்படின்னு எதோ ஒரு சரத்குமார் படம் போனோம், படத்தின் தரம் ஒழுங்கா படிச்சிருக்கலாம் அப்படின்னு இன்னொரு முறை மணியடித்ததது.

மீண்டும் ஹாஸ்டல் முக்கால் வாசி பேர் தூங்கிவிட்டிருந்தனர், தேர்வுக்கு முதல் இரவில் மட்டுமே படிக்கும் சில மாணவர்கள் படித்த படி இருந்தனர்.அப்படியே பேசியபடி படிக்காத குற்ற உணர்ச்சியில் அரைகுறையாய் தூங்கினேன்.

அடுத்த நாள் மதியம் தேர்வு, படத்துக்கு போன எல்லாரும் தேர்வுக்கு தயார்,பாடத்து பேரத்தவிர வேற எதுவும் தெரியாம கெளம்பிட்டாங்க பாரிஸ் மட்டும் படுத்தே இருந்தான். ஏண்டா நீயும் தேர்வுக்கு போறியா?

இல்லடா மாப்பிள்ளை ராத்திரி மழையில நெனஞ்சதுனால ஒரே பீவர், சாதாரண பீவரா இருந்தா பரவாயில்லை இது சபரிங் பிரம் பீவர் அதுனால நான் லீவு போட்டுக்கிறேன் அப்படின்னான். எனக்கும் துணைக்கு ஒரு ஆள் இருக்கானேன்னு நானும் வரலடா நீங்க போங்கன்னேன்.

தேர்வு முடிவு வந்தபோது என்னையும் பாரிஸையும் தவிர அனைவரும் புளூயிட் மெக்கானிக்ஸ்ல பாஸாயிட்டாங்க.

நான் திரும்பவும் எழுதினேன்.புளூயிட் மெக்கானிக்ஸ் கைகூடியது, ஆனா லாப்லாஸ் கணக்கு கமலின் முயற்சி போல தொடர்ந்தது...

வாய்ப்புகள் தவறவிடக்கூடாது, தவறினாலும் மீண்டும் கிடைக்கும். எப்படி மெஸேஜூ

கல்லூரி சாலை: மேல்மருவத்தூரில் கல்யாணம், பாண்டிச்சேரியில் குளியல், நெய்வேலியில் சாப்பாடு. பாகம் 1

கல்லூரி இறுதியாண்டு படிக்கும் போது, நெருங்கிய நண்பனின் அண்ணன் திருமணம்,மேல் மருவத்தூர் ஆதிபராசக்தி திருமண மண்டபத்தில் திருமணம், கல்லூரியில் நிறைய நண்பர்களை கொண்ட நல்ல உள்ளம் படைத்த நண்பர் என்பதால் கிட்டத்தட்ட 50 பேர் திருமணத்திற்கு ராமநாதபுரத்தில் இருந்து வந்திருந்தோம்.

மிக உயர் பதவியில் உள்ளவர் வீட்டு திருமணம் என்பதால் பரிசுப்பொருட்கள் எல்லாம் வந்து இறங்கியவண்ணம் இருந்தது.நாங்க எப்பயுமே வெறுங்கையோட போயி சாப்பிட்டு பஸ்ஸுக்கு காசு வாங்கிட்டு வரதுதான் வழக்கம். இப்பயும் அதேதான் அவன்கிட்ட ஏற்கனவே நிறைய கல்லா கட்டிதான் இங்க வந்திருந்தோம்.ஆனாலும் பரிசுப்பொருள் ஒன்னுமே கொடுக்கலண்ணா அசிங்கமா போயிடும்னு நண்பன்கிட்ட சொன்னோம், அவனும் அவங்க அப்பாகிட்ட சொல்லி ஒரு அதிகாரிய அழைச்சிட்டு அவரோட டாட்டா சுமோல பக்கத்துல இருக்கிற பெரிய ஊரான மதுராந்தகம் போனோம். அங்க ஒரே ஒரு பேன்சி ஸ்டோர்ல மொத்தமா ஒரு அஞ்சு பரிசுப்போருள்தான் இருந்துச்சு மொத்த மதிப்பு 500 ரூபாய் தேறும்.

50 பேரும் வரிசையா நின்னு அஞ்சு பரிசுப்பொருளையும் சுழற்சி முறையில மேடையில கொடுத்து போட்டோவெல்லாம் எடுத்துக்கிட்டு, மதிய கல்யாண சாப்பாடு,முக்கனிகளோட சிறந்த உணவு, உண்ட களைப்பு தொண்டருக்கும் உண்டு அதுனால கொஞ்ச நேரம் எங்களுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட அறையில் ஓய்வு.

அவரவர் குழுவாக ஊருக்கோ அல்லது ஹாஸ்டலுக்கோ திரும்பினர்.
எங்கள் குழு ஒரு ஆறு பேர் பாண்டிச்சேரி போகலாம்னு முடிவாச்சு, இதுல நண்பர் நெட்டையனோட ஊர்க்கார நண்பர்கள் இருவர்,நெய்வேலி தாசன், மேலூரான்,கடையத்தான்,விருதுநகரான் மற்றும் நான் அடக்கம்.

பாண்டிச்சேரி போயி இறங்கி, பீச்சாங்கரை பக்கமா சும்மா சுத்தி பாத்துட்டு, மேலுரானின் ஒரே ஆசையை நிறைவேற்ற பாருக்குள்ளே நல்ல பாரா பாத்து களம் இறங்கியாச்சு, மேலூரான் இருக்குமிடத்தில் எப்பயுமே சாக்கிரதையா இருக்கனும்கிற விசயம் நெட்டையனுக்கும் எனக்கும் நல்லா தெரியும் முன் அனுபவம். மேலூரான்,நெய்வேலி தாசன், கடையம் மற்றும் நெட்டையனின் நண்பர்கள் நன்றாக குடித்தார்கள், நெட்டையனும் நானும் வேடிக்கை பார்த்த படி இருந்தோம் மனசுக்குள் ஒரு பயத்தோடு,

நெய்வேலி தாசன் போதை தலைக்கு ஏறியவுடன் பாண்டிச்சேரி நம்ம ஊரு மாப்பிள்ளை ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்கன்னு சொல்லிட்டுருக்கும்போதே, மேலூரான் போதையில் டேபிளில் வைத்திருந்த பாட்டில் மற்றும் சைடிஷ் தூக்கிப்போட்டு உடைக்க ஆரம்பித்தான்.இவ்வளவு நடக்கையிலும் கடையத்தான் எனக்கொரு ஆம்லெட் என்று ஆர்டர் கொடுத்தான்.பார் நிர்வாகத்தினர் எங்கள் இருப்பிடத்தை நோக்கி விரைந்தனர்....

தொடரும்...

கல்லூரி சாலை : ஸ்காலர்ஷிப் பணமும் பாரிஸ் வீட்டு விருந்தும்.

கல்லூரி இரண்டாமாண்டு, குறிப்பிட்ட வருமானத்துக்கு குறைவாக உள்ள மாணவர்களுக்கு அரசு தரும் ஸ்காலர்ஷிப் பணம் ஆயிரம் ரூபாய் என நினைக்கிறேன்.(எனக்கு கிடையாது,அப்பா ஆசிரியர் அதனால் வருமானம் அதிகம் ). இதை பெரும்பாலும் கல்லூரி செமஸ்டர் பீஸ் /அல்லது மெஸ் பில்லில் கழித்துக்கொள்வார்கள்.அந்த மாதிரி ஒரு சமயத்துல சில நண்பர்கள் கிட்ட மிஞ்சி இருந்த பணத்தை வெச்சிட்டு நண்பன் பாரிஸ் வீட்டிற்கு விருந்து சாப்பிட போறதுன்னு முடிவாச்சு.

பாரிஸோட சொந்த ஊரு, அறந்தாங்கி பக்கம் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமம். ஊருக்கு போயி ஒரு அதிகாலை நேரத்தில இறங்கினோம். பக்கத்தில இருக்கிர ஒரு குளத்திலதான் குளியல், அதுக்கு பக்கத்தில இன்னோரு குளம் அதுதான் நல்ல தண்ணி குளம், மக்கள் அந்த தண்ணிய எடுத்துட்டு போயி தேத்தாங்க்கொட்ட அப்படின்னு ஒன்னு குடத்துல போட்டு தெளியவெச்சுதான் குடிப்பாங்களாம். சுத்திகரிக்கப்பட்ட குடிநீர் தொட்டி இருந்தாலும் தண்ணீர் பெரும்பாலும் வருவதில்லை.

காலை சாப்பாடு, நாங்க ஒரு அஞ்சு பேரு போயிருந்தோம், நெறய இட்லி வெச்சுருந்தாங்க, நாங்களும் சுடச்சுட சாப்பிட்டே இருந்தோம், பாரிஸ் வந்தான் ஏண்டா பரதேசி நாயகளா, இது கிராமம்டா , இப்படி ஒருத்தன் இருவது இட்லி தின்னா வீட்ல உள்ள பொம்பளங்க என்னடா நெனப்பாங்க. அதுவும் எங்க வீட்டு இட்லி நல்லாவே இருக்காதுன்னு எங்க ஊர்ல எல்லாரும் சொலவாக, இதப்போயி இருவது, எந்திருங்கடா அப்படின்னு வெரட்டி காலை டிபன் ஒரு வழியாக முடிக்கப்பட்டது.

இட்லி போன வேகத்தை புரிந்துகொண்ட வீட்டினர் மதியத்திக்கு நெறய மட்டன் பிரியாணி பண்ணி வெச்சுருந்தாங்க, பழையபடி வெட்டல்.

அப்புறம் எல்லாரும் ரெண்டு நாள் தங்கினோம், இடியாப்பம்,சிக்கன் தூக்கம் வெட்டிப்பேச்சு, முடிச்சி ஊரு கெளம்பும்போது பாரிஸ் செஞ்ச காரியம் இதுதான்.

அவங்க அம்மாகிட்ட போயி காலேஜுக்கு ஸ்காலர்ஷிப் பணம் 2000 கட்டனும் குடு அப்படின்னான்.

அவங்க அம்மாவும் நீங்கெல்லாம் ஸ்காலர்ஷிப் பணம் கட்டியாச்சா தம்பிகளா எங்ககிட்ட கேட்டுட்டு பாரிஸ்கிட்ட ஒரு சந்தேகத்தோட/பாசத்தோட/நம்பிக்கையோட 2000 ரூபாய் கொடுத்தாங்க.

பி:கு: பாரிஸ் அந்த பணத்தை நெஜமாவே செமஸ்ட்டர் பீஸ் கட்ட முடியாத ஒரு நண்பனுக்கு கொடுத்து உதவினான்.

முடிஞ்சா இதப்படிங்க

வருங்கால முதல்வர்: தஞ்சை மாவட்டம் மற்றும் மக்கள் ஒரு மொக்கை அறிமுகம் - பாகம் 2

கல்லூரி சாலை - எட்டாவது செமஸ்டர் புராஜக்ட்

கல்லூரி இறுதியாண்டு மெக்கானிக்கல் படிச்ச நான் எட்டாவது செமஸ்டர் புராஜக்ட்டுக்கு யாரு கூடயாவது சேந்து பண்ணலாம் நம்ம சும்மா சுத்தி சுத்தி வந்தா போதும், படிப்பாளி பசங்க பண்ணிருவாங்க பேர போட்டு ஒரு ரெக்காடு வாங்கிரலாம் அப்படின்னு நெனச்சிட்டிருந்தேன்.

ஆனா நண்பன் பாரிஸ் என்பவன் மாப்பிள்ளை யாரு கூடயும் சேந்து பண்ணா நம்மள மதிக்க மாட்டாங்க நம்ம கேங்லயே மெக்கு ஆறு பேறு இருக்கோம் நம்மளே பண்ணுவோம். நல்ல கைடு பாத்து புடிச்சிட்டா அவரு உதவி பண்ணுவாரு நமக்கும் ஒரு சேலஞ்சா இருக்கும், நல்ல புராஜக்ட்டா பண்ணிரனும், நான் ஏற்கனவே மலேசியாவில இருக்கிர எங்கப்பாவுக்கு போண் பண்ணி 25000 ரூபாய் புராஜக்ட் பண்ரதுக்கு வேணும்னு சொல்லிட்டேன் அதனால செலவ பத்தி கவலைப்படவேண்டும், பிராஜக்ட் சூப்பரா இருக்கனும்,நாம கேங் தனியாதான் பண்ரோம் அப்படின்னான்.

நல்ல ஐடியாவ தோனுச்சு,சரின்னு எங்க துறையில உள்ள முக்கியமான ஒரு ஆசிரியர பாக்க போணோம், அவரு எங்கள எல்லாரையும் மேலயும் கீழேயும் பாத்தாரு, இவனுங்கெல்லாம் சேந்து புராஜக்டான்னு நெனச்சாரோ என்னவோ, நாங்க அவருகிட்ட சொன்னோம் இது ஒரு சேலஞ்சா பண்ரோம் நீங்க ஒரு நல்ல புராஜக்ட் ஐடியா கொடுத்து கைடு பண்ணுங்க சார் அப்படின்னோம்.

அவரும் மகிழ்ச்சியாகி, low cost water heater - அதுக்கு ஒரு புராஜக்ட் ஐடியா இருக்கு, அது என்னன்னா fuse போன Florescent
tube light எடுத்து இரண்டு பக்கமும் உள்ள பல்ப் கோல்டர உடையாம கழட்டிட்டு, உள்ள ஒட்டியிருக்கிற வெள்ள பவுடரை டியூப் லைட்டு உடையாம சுரண்டி வெளில கொட்டிட்டு, அந்த டியூப்லைட்டோட ஒரு முனைய கார்க் வெச்சு அடைச்சிட்டு டேப் வாட்டர ஊத்தி இன்னோரு முனையவும் கார்க் வெச்சி அடைச்சிட்டி வெயில்ல வெச்சிரனும், இதன் மூலமா தண்ணீர் சீக்கிரம் சூடாயுரும் இதான் புராஜக்ட் அப்படின்னாரு.

நாங்க எல்லாரும் சரின்னு தலைய ஆட்டினோம், வெளில வந்துவுடனே நண்பன் பாரிஸ் சொன்னான், மாப்பிள்ளை எங்கப்பா கிட்ட 25000 ரூபாய் பிராஜக்ட்டுக்கு காசு கேட்டிருக்கேன் இது என்னடா பிச்சைகாரத்தனமான பிராஜக்ட் ஒரு பைசா கூட செலவில்லாம, பழைய டியூப்லைட்ட ஒடைச்சி வெயில்ல தண்ணி சுட வைக்கிராராம்,குண்டானல தண்ணிய ஊத்தி வெயில்ல வெச்சாலும் தான் சூடாயிருமேடா,இந்த பிராஜக்ட் பண்ணொம்னு சொன்னா ஊரு உலகத்தில சிரிப்பாங்களேடா,நம்ம கேங்குக்கு பெரிய அவமானம்டா, எங்கப்பா வேற புராஜக்ட் ரெக்காட மலேசியாவுக்கு அனுப்ப சொல்லியிருக்காரு.இதுக்கு 25000 ரூபாயா கொலயே பண்ணிருவாரு மனுசன் இது வேணாம்டான்னுட்டான்.

ஒருவழியா அப்புறம் இன்னோரு கைட புடிச்சு கொஞ்சம் காஸ்ட்லியான புராஜக்ட் சொல்லுங்க சார் அப்படின்னோம், ஒருவழியா 3 -way moment ரோபாட்டிக் ஆர்ம் புராஜக்ட் பண்ணோம்.ரொம்ப காஸ்ட்லியாவும் இருந்துச்சி நல்லாவும் இருந்துச்சு.
ஆனா பாருங்க புராஜக்ட் பாதிலயே அந்த கைடு ரிசைன் பண்ணிட்டாரு, திரும்பவும் பழைய low cost water heater சார்தான் கைடு, பயந்துட்டோம் ஆனாலும் ரொம்ப ஒத்துழைப்பு கொடுத்தாரு இந்த புராஜக்க்டுக்கும்
நணபன் பாரிசுக்கு பெரிய புராஜக்ட் பண்ண திருப்தி.