Showing posts with label புனைவு. Show all posts
Showing posts with label புனைவு. Show all posts

Friday, October 29, 2010

இயற்கை விரும்பியாகிய நான்

ஒரு வசதியான இடத்தில் தனிமையின் இனிமையை இயற்கைத்தாய் அருளிய கொடையின் மூலமாக ரசிக்கும் எண்ணத்தோடு செயற்கையாக செய்யப்பட்ட தங்க வடிப்பானின் உதவியுடன் ஊண்றுகோல் இல்லாமல் இயற்கை அண்ணையின் விசித்திரமான மேடு பள்ளங்களில் செருப்பில்லாத கால்களோடு நான் நடத்துகொண்டு தவளையின் தன்னிகரில்லா ஒலியை என் காது மடல் வழியாக ரசித்துக்கொண்டிருக்கும் போது பின்னணி இசை போல் சீறிய பாம்பின் சீற்றம் எனக்குப் பயத்தைக்கொடுத்தாலும் தவளையை முழுங்கியபின் பாம்பின் கவனம் என் மீது இல்லை என உறுதிப்படுத்திக்கொண்டபின், என்னுள் உணவுச்சுழற்சியை பற்றிய எண்ணம் ஆக்கிரமித்தது, ஆக்கிரமிப்பு வடமொழியா, தமிழ்மொழியா என்று யோசித்துக்கொண்டே , தூண்டிலில் உணவுச்சுழற்சி விதிகளின் படி அனுமதிக்கப்பட்ட செய்கையாக மண்புழுவை கோர்த்தேன், பாம்பு வாயில் தவளை இருப்பதால் அது என் தூண்டிலில் மாட்டாது என்ற நம்பிக்கை என் ஆழ்மனதில் ஓடியது, தூண்டிலை வீசினேன் தக்கை மிதப்பதை பார்த்துக்கொண்டே இருப்பது மனதை ஒருநிலைப்படுத்தும் இது ஒருவகை தியானம் என்ற என் அப்பன் கூறியது நினைவுக்கு வந்த வேளையில், கொண்டு வந்த ஐஸ் பெட்டியில் இருந்த பீர் பாட்டில் ஞாபகம் வந்ததை தடுக்கமுடியவில்லை, பீர் பாட்டில் திறப்பதற்கு திறப்பான் கொண்டுவரவில்லை என்று தெரிந்ததும் என் கூரிய சிங்கப்பல்லால் மூடியை திறத்து தண்ணீரில் விழுந்துவிட்ட மூடி இயற்கையை குப்பையாக்கும் என் அறிவு சொல்லினாலும் என் உடனடித்தேவையாக, அரை பீரை யோசிக்கும் முன்னரே வயிற்றுக்குள் தள்ளியிருந்தேன், இந்நேரம் தவளையும் பாம்பின் கழுத்துப்பகுதியை தாண்டி உள்ளே சென்றதை பாம்பை உற்று நோக்கியதில் அறிய முடிந்தது.

முற்றுமாக முற்றிய மூங்கிலின் பிளாச்சுகளால் கைதேர்ந்த ஆசாரியால் செயற்கையாக செய்யப்பட்ட இயற்கை பாலத்தில் உட்கார்ந்தபடி நாணலால் செய்யப்பட்ட தக்கையை மீண்டும் பார்த்தன், அசைவற்று மிதந்தது எனக்கு சற்றே அயர்ச்சி தந்தது, அயர்ச்சியின் பலனாக சிங்கப்பல் மீண்டும் வேலை செய்ய மற்றோரு பீர் பாட்டில் காலியாகியிருந்தது, தவறி தண்ணீரில் விழுந்த பீர் பாட்டிலை சிறிய மீன்கள் சுற்றி வந்தது, அவற்றிக்கு குடிக்கும் வயது இன்னும் ஆகவில்லை, ஆனாலும் பீரை மோந்து பார்க்க வயது வரம்பு இல்லை என்று ஆறுதல் பட்ட்டுக்கொண்டேன். எங்கிருந்தோ பறந்து வந்த காக்கை என் தலையில் எச்சமிட மிச்சமிருந்த பீரை தலையில் ஊற்றி எச்சம் கழுவிய பின்னர் தோன்றியது எதிரில் தண்ணீர் நிறைய இருப்பது.

குடித்த பீருக்கு இப்போது உச்சா வந்தது, நீர்நிலையை அசுத்தப்படுத்தக்கூடாது என்ற சமூக அறிவு இருந்ததால் சற்று தூரம் சென்று வெட்ட வெளியில் உச்சா அடித்தேன், உச்சா அடித்ததன் விளைவில் போதை சுத்தமாக இறங்கியதால் மீண்டும் ஒருமுறை சிங்கப்பல்லில் வலி வந்தது, குடித்தபின் பிடித்த மீன் சாப்பிட ஆசைப்பட்டு மீண்டும் தக்கையைப் பார்த்தேன், தக்கை அங்கிமிங்கும் ஆடியது மாட்டியிருந்தது கயல்விழி கொண்ட கெண்டை மீன், மீனை தூண்டில் முள்ளில் இருந்து எடுக்கும்போது என்னையும் அறியாமல் பக்கத்து ஊர் கயல்விழிக்கு தூண்டில் போட்டிருந்தால் மாட்டியிருப்பாளோ என்றும் தோன்றியது, மனிதப்பிறவியாய் பிறந்ததால் இப்படியெல்லாம் தோன்றுகிறது என்று மனதைத் தேத்திக்கொண்டு கிடைக்காத கயல்விழி மறந்து , கிடைத்த கயல்விழியை உண்ணும் மனநிலைக்கு மீண்டு வந்தேன்.மீனை சுத்தம் செய்ய கத்தி தேடினேன், மறந்து விட்டிருந்தது தெரிந்தது, ஆதிமனிதன் போல் தீயிட்டு திண்ணலாம் என்ற எண்ணத்தில், சுற்றிக்கிடந்த சுள்ளி பல பொருக்கி, தங்கவடிப்பான் பற்ற வைக்கும் அதே லைட்டர் மூலம் பற்றவைத்து தீமூட்டி மீனை மேலே போட்டு வாட்டினேன்.

சற்று தூரத்தில் திடீரென மரங்கள் பற்றி எரிந்தன, உடனடியாக உணர்ந்தேன் சுள்ளித்தீயில் பறந்த கங்கு ஒன்றுதான் காரணம், ஐஸ் பெட்டியில் தண்ணீர் எடுத்து அணைக்க முயன்றேன், தீ எல்லை தாண்டிய நிலையில் ஒன்றும் செய்யமுடியாது என்றும் உணர்ந்தேன், இயற்கை ஆர்வலனான எனக்கு இயல்பாக இப்போது தோன்றியது தப்பித்து விடு, முடிந்தவரை என் சாமான்களை சமர்த்தாக எடுத்துக்கொண்டு மனிதன் ஆகினேன். அன்று மாலை காடுகளை அழிப்பது தவறு என்று எனது உரையை நான் முடிக்கும்போது எழுந்த கைதட்டல் ஓசை என் செவியில் தேனாய் பாய்ந்தது.

Wednesday, October 20, 2010

குடிகாரன்

டைரக்டர் ஹரி படத்தில் வரும் வன்முறை வாகனத்தில் ஆலப்புழா அணை நோக்கி உறவினர்களோடு பயணித்துக்கொண்டிருந்தேன்.என்னுடைய காலில் செருப்பு இல்லை, வழியில் வரும் பொள்ளாச்சி நகரில் செருப்பு வாங்கலாம் என்று வன்முறை வாகன ஓட்டி இருமுறை சொன்னார், ஆட்டோ ஓட்டுனராக இருந்து ஒருமுறை சொல்லியிருந்தால் பஞ்ச் டையலாக்கில் சேர்த்திருக்கலாம்.

நீண்ட நாள் கழித்த சந்திப்பாதலால், ஊர்க்கதை பேசியபடி செல்கையில் ஆசிரியர் திரவியம் பற்றிய பேச்சும் வந்தது.

திரவியம் ஒரு வித்தியாசமான மனிதர், பெரும் குடிகாரன், நக்கல் பேச்சுக்கு சொந்தக்காரன்,

"என்னடா பாஸ்கர் இந்த வருசம் பாஸ் பண்ணிட்டியாடா?"

"இல்ல சார் "

"உன் பேர்லயே பாஸ் இருக்கு , அப்புறம் என்னதுக்குடா வாத்தியார் பாஸ் போடனும் வேலையப்பாரு"

திருவிழாவிற்கு செல்லுமிடங்களில் குடித்து, சீட்டாடி, கோவிலில் மொட்டை போட்டவனின் தலையில் போதையில் குட்டி, மொட்டையனால் அம்மனமாக்கப்பட்டு வாடகை காரில் ஊர் வந்து சேர்வதும் திரவியத்துக்கு திரவியமானதல்ல.

இப்படியாக இருந்த அந்த திரவியத்துக்கு நான்கு பெண் பிள்ளைகளை பெற்க எப்படி நேரம் கிடைத்ததோ, திரவியத்தைப் போலவே அழகானவர்கள். ஆனால் திரவியம் திடீர் வாஸ்து ஜோசியனாகிப்போனானாம், ஆனாலும் குடிப்பதையும் குழந்தைகளை அடிப்பதையும் நிறுத்தாத அவன் மூச்சு குடியினாலேயே நின்று போனது

"அய் அப்பா செத்துப்போயிட்டான் என்ற நான்கு குழந்தைகளும் மகிழ்ச்சியோட கூத்தாடும் நிகழ்வாக அவன் சாவு ஆயிற்று"

இவற்றை பேசி முடிக்கவும் பொள்ளாச்சியில் செருப்புக்கடை வரவும் சரியாக இருந்தது.

செருப்புக்கடை முதலாளி உட்காட்ந்திருந்த சேரை விட்டு எழவே இல்லை,அவர் வணங்கும் கடவுள் பற்றிய வசனங்கள் பக்திமான என்று பறைசாற்றியது.

கடைத்தொழிலாளிகடம் அந்த செருப்பக்காட்டு என்று உட்கார்ந்தவண்ணமே கட்டளை இட்டுக்கொண்டிருந்தார், அவரது உடல்மொழி எனக்கு கடுப்பேற்றியது, எனக்கு செருப்பு உடனடித்தேவை, விலை கேட்டேன், ஒரே விலை என்றார்,

12 % வாட் வரி என்றார், பணம் கொடுத்தேன், ஒரு பேப்பரில் ரசீது என்று ஒன்றைக்கொடுத்தார்.

வாட் வரி கட்டிய செருப்புக்காலுடன் நடந்து கடையை விட்டு வெளியே வரும்போது, ஒரு குடிகாரன் கடைக்கு முன்னர்/வாசலில் ஓடும் சாக்கடையில் வாந்தி எடுக்க ஆரம்பித்தான்.

முதலாளி வேகமாக எழுந்து ஓடிவந்தார், குடிகார நாயே கடைக்கு முன்னாடி எதுக்குடா வாந்தி எடுக்கிற அந்தப்பக்கம் போடா?

"நான் டாஸ்மாக்ல வரி கட்டி குடிச்ச சாராயத்துல வந்த வாந்தியை அதே வரிப்பணத்துல கட்டுன சாக்கடை வாய்க்கால்ல வாந்தி எடுக்கறேன், இதக்கேக்க உனக்கு என்னா ரைட்சு இருக்கு"

Monday, January 4, 2010

பிரிந்த நண்பர்கள் சந்தித்தால்.

ஆறு வருடங்களாக ஐடி துறையில் வேலை பார்த்தாலும், முருகனுக்கு என்னமோ பெங்களூர் தாண்டி வந்த வாய்ப்புகள் , ஆன்சைட் வாய்ப்புகள் அனைத்தையுமே தவிர்த்து வந்தான், அமெரிக்காவில் இருந்த கிளையண்டுக்கும், வேலை பார்க்கும் கம்பெனிக்கும் இந்தமுறை அவனிடம் இருந்த தனித்திறமை ஆன்சைட்டில் தேவைப்பட்டதால் தவிர்க்கமுடியாத முருகன் இந்த முறை விர்ஜினியாவில் இரண்டு மாத வாசம்.

இண்டர்ன்நெட்டில் தேடிக்க்கொண்டிருக்கையில் கல்லூரி நண்பன் கருப்பனும் விர்ஜினியாவில், அதுவும் அதே நகரத்தில் குடும்பம், குழந்தைகளோடு இருப்பது கண்டு, தொடர்பு கொண்டு இப்போது கருப்பனின் வீட்டிற்கு விருந்துக்கு வந்துள்ளான்,

விருந்துக்கு வந்த இடத்தில் அந்தக்காலத்து நினைவுகள் இனி உரையாடலாக.

கருப்பன் : வாடா முருகா, ஆள் அப்படியேதான் இருக்கே, பெங்களூரு காத்துக்கு கொஞ்சம் வெளுத்தது மாதிரி தெரியுது.

முருகன்: நல்லா இருக்கேன், நீ கொஞ்சம் குண்டாயிட்டே, ஆனா இவ்ளோ சிகப்பா இருக்க உணக்கு உங்கப்பன் ஏண்டா கருப்பன்னு பேருவெச்சான்.

கருப்பன்: அதுக்கென்ன பண்ண , உனக்குகூட முருகன்னு பேரு வெச்சிருக்காய்ங்க,அதுக்காக நீ வள்ளியும், தெய்வானையுமா திறியற, ஒத்தைப்பொண்டாண்டியோடதான பொட்டிப்பாம்பா இருக்க.

முருகன்: உன்னை நெனச்சாலே எனக்கு அந்த ஜட்டி ஞாபகந்தாண்டா வருது. மதுரைலேந்து கிலோ ஒன்னரை ரூபாய்க்கு உங்க வீட்ல வாங்கி கொடுப்பாங்களே எப்ப நினைசாலும் சிரிப்பு வரும்டா, பரவாயில்லே ஒரு கிலோ ஜட்டி ஒன்னாருவாக்கி வாங்கி போட்டதெல்லாம் அந்தக்காலம், இப்போ வசதியா இருக்க அதுதான் முக்கியம்.

கருப்பன் : ஆமாண்டா இப்பவெல்லாம் கிலோ இருபத்தி அஞ்சி ரூபா ஆக்கிட்டாங்க, ஆளும் பெரிசாயிட்டதால கிலோவுக்கு 25 ஜட்டிதாண்டா இருக்கு.

முருகன்: டேய் கருமம் , இன்னமும் அந்த நாடா வெச்சத்துணியத்தான் போடறீயா, வெட்கமா இல்லை, கொஞ்சமா சம்பாதிக்கிற எழுத்தாளர் சாருநிவேதிதாவே ஒரு கால்வின் கிளைன் ஜட்டி ரூ-1200க்கு வாங்கி போடுறார். லட்சக்கணக்குல சம்பாதிக்கிற இன்னும் கிலோ கணக்கில ஜட்டி வாங்கி போடுற படுபாவி.

கருப்பன்: இந்த நாடா ஜட்டி இங்கே பயங்கர பேமஸ்டா, பெட் அனிமல்ஸ் சாரிட்டி காரங்க துணி டோனேசனுக்கு வீட்டு வாசல்ல பேக் வெச்சிட்டு போவாங்க, நம்ம பழைய துணியெல்லாம் அதுல போட்டா டாக்ஸ் பர்பஸூக்கே ரெசிப்ட் வெச்சிட்டு போவாங்க, அதுல எல்லாத்தையும் வருடம் ஒருக்கா போட்டிருவேன், இரண்டாவது முறை பேக் கூட ஒரு நோட்ஸ் வெச்சிட்டான், தயவு செய்து எலி ஜட்டியை டொனேட் செய்யவேண்டாம், நாங்கள் எலி வளர்ப்பதில்லை, வளர்த்தாலும் எலிக்கு ஜட்டி தேவையில்லைன்னு. நாம எங்கடா எலி ஜட்டிய டொனேட் பண்ணோம், ஏதோ தப்பா நோட் வெச்சிட்டான்னு நெனச்சி திரும்பவும் இந்த வருடம் இரண்டு கிலோ டொனேட் பண்ணினேன். சாரிட்டிலேந்து வந்து அவளோ ஜட்டியையும் கொட்டிட்டு எலி ஜட்டி மட்டுமல்ல உங்கள் வீட்டு டொனேசனே எங்களுக்கு வேண்டாம்னு போயிட்டான்,அவனுக்கு தெரியல , அது அப்படி சுருங்கி இருக்கு, நாடாவ இழுத்தா யானைக்கு கூட போடலாம்கிற விசயம்.

முருகன்: சரிடா நான் ஹோட்டலுக்கு கிளம்பறேன், டின்னருக்கு ரொம்ப நன்றிடா.

கருப்பன் : இருடா நாளைக்கு லீவுதான , அப்படியே இங்கியே தூங்கிட்டு காலைல டிபன் சாப்பிட்டு அப்புறம் கிளம்புடா.
------------

அடுத்தநாள் காலை

முருகன்: டேய் உன் வீட்டு பேக்யாட்ல இருக்கிறது வேப்ப மரமாடா? வேப்ப மரம் மாதிரியே இருக்கு.

கருப்பன்: இல்லடா வேப்பமரம் மாதிரிதான் இருக்கும், ஆனா வேப்பமரம் இல்லைடா.

முருகன்: பரவாயில்லை , நான் ஒரு குச்சி உடைச்சி பல் விளக்கிக்கறேன்.

கருப்பன்: என்னது குச்சில பல் விளக்குறியா, காலேஜ்ல நிறைய வேப்பமரம் இருந்துச்சு ஏதோ பேஸ்ட் இல்லாத நேரத்துல உதவுச்சு, அதுக்காக இப்பவுமாட முயற்சி பண்ணனும்.

முருகன்: டேய் காலேஜ் படிக்கும்போது என் டூத் பிரஷூம் , ஜட்டியும் காயவெக்கும்போதோ , இல்லை பாத்ரூம்லயோ மூனு நாளு காணா போச்சு, அப்பயே நான் வேப்பக்குச்சிக்கு மாறிட்டேன், ஜட்டி வாங்குறதையும் விட்டுட்டேன், இப்பயும் பெங்களூர்ல இருக்கறதே அங்க நிறைய மரம் இருக்கிறதால, வேம்புன்னு இல்லை ஏதோ ஒரு குச்சிய ஒடிச்சு பல் விளக்கிருவேன், ஆன் சைட் , வேற ஊருக்கு டிரான்ஸ்பர் எதையும் நான் இதுக்காகத்தான் ஒத்துக்கறதில்லை, இங்கே வந்து பிரஷ் வாங்கி விளக்கிப்பாத்தேன், வாயெல்லாம் எரியுது, மரத்துலேந்து குச்சி ஒடிக்கலாம்னாலும் பயமா இருக்கு, அதுனால சும்மா கம்ம மென்னு துப்பி காலத்த ஓட்டுறேன், இன்னிக்குதான் நிம்மதியா பல் விளக்கனும். அப்படியே கொஞ்சம் குச்சி உடைச்சி பார்சல் எடுத்துட்டு போகனும்

கருப்பன்: அடப்பாவி அப்ப இப்பயும் நீ பல்லு மட்டும் தான் விளக்குறீயா?

Sunday, November 22, 2009

உங்கப்பந்தான் என் படிப்ப கெடுத்தது...

உங்கப்பந்தான் என் படிப்ப கெடுத்தது...

இடம் : சரவணா மேன்சன், திருவல்லிக்கேணி.

காலையில் நன்றாக தூங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது அறைக்கதவை யாரோ தட்டுகிறார்கள், திறந்து பார்த்தேன் ஊரிலிருந்து அருள் வந்திருந்தான்.அருள் என்னைவிட ஐந்து வயது பெரியவன் ஆனாலும் வாடா போடா என்றுதான் அழைத்துக்கொள்வோம்.

அருள்: என்னடா வாத்தி மவனே, எப்படி இருக்கே, நான் ஒரு வேலையா வந்தேன், எங்கண்ணன் மச்சான் துபாய்லேர்ந்து வந்திருக்கான் அசோக் நகர்ல ஒரு வீடு வருது வாங்கப்போறான், அதுக்கு உதவியா என்ன கூப்பிட்டு வந்திருக்கான்.

நான் : சரி சரி இங்கே தங்கிக்க, நான் ஆபிஸ் போயிட்டு சாயந்தரம் வரேன்.

அருள்: சரி போயிட்டு வா, நாங்களும் வேலையை முடிச்சிட்டு வரோம்.

----

அன்றிரவு:

அருள்: ஊர்லேந்து வந்திருக்கேன், என்னைக்கவனிடா, பணத்தை எடுத்துட்டு வாடா போய் பார்ல ஒரு ரவுண்டு உட்டுட்டு அப்படியே டிபன் பண்ணிட்டு வருவோம்.

நான்: பொறுடா ATM கார்ட எடுத்துக்கிட்டு வரேன்.

அருள் : நீ கெட்ட கேட்டுக்கு உனக்கு ATM கார்டு , செக் புக்கு, எனக்கு தெரிஞ்சு உங்க ஊர்ல டவுசர் போடாம திரிஞ்சவன். எல்லாம் நேரம். நானும் உன்னை மாதிரி ஆகிருப்பேன், உங்கப்பந்தான் என் படிப்ப கெடுத்தது.

நான்: எங்கப்பா எங்கடா உன் படிப்ப கெடுத்தாரு?

அருள்: ஆறாவது முனியங்கோயில் மந்தை பள்ளிக்கூடத்திலதான், சேத்தாங்க, நீ அப்ப ஒன்னாவது படிச்சிருப்ப,பள்ளிக்கூடம் ஆரம்பிச்ச முதநாளே உங்கூரு பயலுகளுக்கும் எங்கூரு பயலுகளுக்கும் தகறாறு ஆகிப்போச்சு, புதுசா சாமண்றி பாக்ஸ் வாங்கி கொடுத்திருந்தாங்க, அதுலேந்து காம்பஸ எடுத்து உங்கூரு பயலுவ சைக்கிள் எல்லாம் பஞ்சர் ஆக்கிப்புட்டேன், பத்து பாஞ்சு பேரு சேந்து என்னை மடக்கி முடிச்சி உங்கப்பன்கிட்ட ஒப்படைக்க வெச்சிருந்தாங்க, உங்கப்பன் பேர கேட்டாலே ஏரியாவிலே எல்லாரும் வணக்கம் சொல்வாங்க, மாட்டினா சங்குதான்னு எப்படியோ கழண்டு ஓடிட்டேன். அப்படியே கொண்டு போய் தஞ்சாவூர் ஆண்டனிஸ் ஸ்கூல்ல சேத்துட்டாங்க.

நான்: ஆண்டனிஸ் நல்ல ஸ்கூல்தானடா?

அருள்: அது என்னமோ சரிதான்,அதுனாலதான் அங்க சேத்தா அருள் வரும்னு சேத்தாங்க , ஆனா ஆண்டனிஸுக்கும் அருள் தியேட்டருக்கு ஒரே பஸ் ஸ்டாப் , இந்தப்பக்கம் ஆண்டனீஸ் அந்தப்பக்கம் அருள், ஆண்டனீஸ் போய்தான் அருள் வரனுமா என்னான்னு நான் நேரா அருளுக்கே போயிட்டேன், இரண்டு வருசம் ஆறாவது, ரெண்டு வருசம் ஏழாவது படிச்சேன், போதும்னு அழைச்சிட்டு வந்து முட்டி ஏர் அடிக்க விட்டுட்டாங்க. இதே தஞ்சாவூர் போகாம முனியங்கோயில்லயே படிச்சிருந்தா எப்படியும் பத்தாவது வரைக்குமாவது படிச்சிருப்பேன், மேலேயும் படிச்சிருக்கலாம் . இப்பக்கூட உங்கப்பன பாத்தா சொல்லுவேன் உன்னாலதான் நான் படிக்கலைன்னு அவரும் சிரிச்சிக்குவாரு நானும் சிரிச்சிக்குவேன்.

--------

ஒரு வழியாக ஒரு ஹோட்டலில் சாப்பிட்டுவிட்டு திருவல்லிக்கேணி வீதிகளில் நடந்து வந்துகொண்டிருந்தோம், வரும் வழியெல்லாம் தஞ்சாவூர்காரங்கன்னா சும்மாவா அப்படி இப்படி என போதை தலைக்கேறியதால் வேகமாக கத்தியபடி வந்தான். எதிரில் ஒரு போலிஸ்காரர் வந்தார். சட்டென சப்த நாடியும் ஒடுங்கி நடந்து வந்தான்.

நான்: ஏண்டா பெரிசா பேசுன, போலிஸ பாத்தவுடன் வடிவேலு கணக்கா ஒதுங்கிட்ட..

அருள்: போலிஸ்காரங்ககிட்ட மட்டும் வாலாட்டப்புடாது, முதல்ல எப்படியும் லத்தி எடுத்து முட்டிக்கு முட்டி தட்டிருவான், அதுக்கப்புறம்தான், நம்ம பவரை காமிச்சி நம்மூரு காரங்கள கூப்பிட்டு வெளிய வந்திரலாம், ஆனா அடி வாங்கினது வாங்கினதுதானே, அதான் ஒதுங்கிப்போயிரனும். அதுவும் இன்னைக்கு அந்த வீடு முடிச்சு கொடுத்ததுக்கு ஒரு லட்சம் கமிசன் கெடச்சது அது வேற பாக்கெட்ல இருக்கு.

நான் : ஒரு லட்சம் காசு வெச்சிக்கிட்டு என் காசுல சரக்கு வாங்கி குடிச்சிட்டு வர, நியாயமா பாத்தா நீதானடா செலவழிக்கனும் ?

அருள் : அதுனால நான் பிஸினஸ் பண்றேன், நீ இன்னும் உங்கப்பன மாதிரி கை நீட்டி சம்பளம் வாங்கிட்டு இருக்க, அதுக்கெல்லாம் ஒரு சூட்சுமம் தெரியனும்டா? நீ எதுவும் இடம் வாங்கிறதுன்னா சொல்லு கமிசன் இல்லாம முடிச்சு தரேன்.

Friday, August 14, 2009

மொக்கையா ஒரு தேர்வு.

ராகவன்: டேய் மாப்பிள்ளை நான் இன்னைக்கு காலேஜூக்கு வரலை, இண்டர்வெல்ல ஹாஸ்டல் பக்கம் வந்தீன்னா கேண்டீன்ல கோல்ட் பிளேக் பிளையின் இரண்டு வாங்கிட்டு வாடா?

நடேசன் : ஏன் ஹாஸ்டல்ல இருந்து என்னக்கிழிக்கப்போற அங்க வந்து உட்காந்து பாடத்தை கவனிக்கலாம்ல.

ராகவன்: அந்த ஏர்வாடி பார்ட்டி வந்து அதை வெச்சிக்கிட்டீங்கனாக்கும் இதை எடுத்துக்கிட்டீங்கநாக்கும்னு சொல்றத கேட்டு நாக்கும் தவிர எதுவும் புரியறதில்லை. அதுனால இன்னைக்கு உருப்படியா அந்த மரமல்லி மரத்தில் எத்தனை பூ பூத்திருக்குன்னா முழசா எண்ணப்போறேன்.

நடேசன்: ஏண்டா மரத்தில எத்தனை பூ பூத்திருக்குன்னு எண்ணறதெல்லாம் ஒரு பொழுதுபோக்காடா? உருப்படியா ஒரு ஐடியா சொல்றேன் அதைக்கேளு fast reading அப்படின்னு ஒரு காண்செப்ட் இருக்கு, ராஜ் பப்னான்னு ஒருத்தர்தான் அத எழுதிருக்கார், அந்த புத்தகப்படி ஒருதடவை படிச்சா அடுத்த பதினெட்டு மணிநேரத்தில 80 % மறந்துருமாம் , அதுனால வேகமா படிக்கனும், பதினெட்டு மணி நேரத்திற்குள் இரண்டு,மூனு முறை திரும்ப படிச்சிட்டா 95% மேல மறக்காதாம். இந்தாடா இதுதான் அந்தப்புத்தகம் என்ன சொல்லிருக்காருன்னு படிடா.

ராகவன்: பதினெட்டு மணி நேரம் இருக்கேடா, நம்ம எப்பயும் அடுத்த நாள் காலைல பரீட்சைக்கு ராத்திரி 12 மணிக்கு மேலதானே படிப்போம் , படிச்சு மறக்கறதுக்கு முன்னாடியே பரீட்சையே முடிஞ்சுரும், அப்புறம் மறந்தா என்னா இருந்தா என்னடா?

நடேசன்: டேய் வெண்ணை இப்படி படிச்சு பாஸ் பண்றதுல என்னடா புண்ணியம் நான் சொல்றத முயற்சி பண்ணிப்பாருடா? நானும் இந்த முறை தேர்வுக்கு இன்ஸ்ட்ரூமெண்டேசன் பாடத்தை பப்னா சொன்னது மாதிரிதான் படிக்கப்போறேன், கண்டிப்பா 90% மார்க் வாங்க முடியும் அதோட காலத்துக்கும் மறக்காதுடா.
-----------------

இருவரும் தேர்வுக்காக பப்னா புத்தகத்தையும், இன்ஸ்ட்ரூமெண்டேசன் புத்தகத்தையும் வைத்து தீவிரமாக படித்தனர்.தேர்வும் முடிந்து முடிவுகள் வந்தது, எப்பயும் குறைந்தபட்ச மார்க் எடுத்து பாஸ் பண்ணும் ராகவன் இந்த முறை 90% வாங்கிவிட்டான்.

நடேசன் : பரவாயில்லைடா நான் சொன்ன மாதிரி படிச்சு 90% வாங்கிட்ட, ஆனா நானும் தீவிரமா பப்னா சொன்ன மாதிரிதான் படிச்சேன், ஆனா பேப்பர் புட்டுகிச்சுடா ஆச்சர்யமா இருக்கு, எங்கியோ தப்பு பண்ணிட்டேன். நீ எப்படி படிச்ச சொல்லு.

ராகவன்: அது ஒன்னும் இல்லடா , பப்னா புத்தகத்தில முத மூனு பக்கத்தை நல்லா மனப்பாடம் பண்ணிட்டேன் , அப்படியே இன்ஸ்ட்ரூமெண்டேசன் புத்தகத்திலே ஹெட்டிங்கெல்லாம் நல்லா மனப்பாடம் பண்ணிட்டேன். பரிட்சையிலே , கேட்டிருக்க கேள்விக்கு தகுந்த மாதிரி ஹெட்டிங் எழுதி பச்சை கலர் ஸ்கெட்ச்ல அண்டர்லைன் பண்ணிட்டேன். அதுக்கு கீழே பப்னா புத்தகத்தில் படிச்சத அப்படியே எழுதினேன், இடையிடையில டிரான்ஸ்டியூசர் அப்படின்னு போட்டு ஊதா கலர் ஸ்கெட்ச்ல அண்டர்லைன் பண்ணினேன். இது மெயின் சீட்டு முடியுற வரைக்கும் கை கொடுத்துச்சு. அப்புறம் பப்னா புத்தகத்தில படிச்சது நிறைய மறந்து போச்சு ,என்ன பண்றதுன்னு யோசிச்சேன் அடிசனல் சீட்டு வாங்கி மத்த கேள்விக்கு தகுந்த மாதிரி ஹெட்டிங்க மாத்திட்டு மெயின் சீட்ட பாத்து அப்படியே எழுதி வெச்சிட்டேன், அண்டர்லைனும் கரெக்டா போட்டுட்டேன் அவளோதாண்டா.

நடேசன்: ???????????!!!!!!!!!!!!!!!!

Tuesday, August 11, 2009

அறிவு.

ஹாஸ்டலில் போரடித்துப்போன அறிவு ஒருநாள் எங்களிடம் ,டேய் எல்லாரும் எங்க வீட்டுக்கு ஒரு வாட்டி வாங்கடா, ரெண்டு மணி நேரத்தில வீட்டுக்கு போயிரலாம் .

சரிடா ஹாஸ்டல் சாப்பாடும் கடுப்பா இருக்கு நம்ம பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் வரோம்டா,சாப்பாடு வெயிட்டா இருக்கனும். நான், ஷேக், மதிமாறன்,ஸ்டீபன் உட்பட ஆறு பேர் மேலூருக்கு அருகில் உள்ள அறிவின் குக்குக்குகிராமத்திற்கு சனி,ஞாயிறு சாப்பாட்டுகான பயணம்.

மேலூரில் பேருந்து நிலையத்தில் இறங்கியவுடன், அறிவு எங்களிடம் சொன்னான் பக்கத்து ஊருக்கு போற பஸ் போயிருச்சு நடந்துதான் போகனும், ஏழு கிலோமீட்டர்தான் ஒரு மணிநேரத்தில போயிரலாம்.

என்னடா சொல்ற?

அந்த நேரத்தில் அங்கே வந்த அறிவின் அப்பா, என்னடா அறிவு நீ எப்ப வந்த?

இப்பதான் வந்தேன் ,இவங்கெல்லாம் என்னோட படிக்கிறாய்ங்க, நம்ம ஊரை சுத்திக்காட்டலாம்னு கூட்டியாந்தேன்.

நல்லது , நான் மாட்டு வண்டிலதான் உரம் எடுக்க வந்தேன், உரத்தை ஏத்திட்டு நீங்க எல்லாரும் வண்டில போங்க தம்பிகளா வயசான நான் உங்க கூட வந்த நல்லா இருக்காது,நான் அப்புரமா வரேன்.
----------------------------------
அறிவின் ஊர் மொத்தம் 25 குடும்பங்களே உள்ள ஒரு மிகச்சிறிய கிராமம். அறிவு வீட்டு வாசலில் வண்டி நின்றவுடன் அறிவின் தம்பி நிலவும் அவங்க அம்மாவும் எங்களை வரவேற்றனர்.

ஏண்டா அறிவு சொல்லிட்டு வந்திருக்கலாம்லடா? காலை சாப்பாட்டுக்கு இட்லி தோசைக்கு ஊற வெச்சிருக்கலாம்லடா?

பரவாயில்லைம்மா நாங்க இருக்கிறத சாப்பிட்டுக்கறோம்.

என்னடா அறிவு இவ்வளவு சின்ன ஊரா இருக்கு.?

இப்ப இருட்டிருச்சு காலைல எந்திரிச்சி ஊர் சுத்தி பாப்பம்டா, நிறைய வயல் இருக்கு பெரியாத்துப்பாசனம் பச்சப்பசேல்னு இருக்கும்டா? அப்ப பாரு ஊரு பெரிசுன்னு சொல்வீங்கடா.!

அடுத்த நாள் காலையில் ஊர் சுற்றிப்பார்க்க கிளம்பினோம்.

எல்லாரும் செருப்ப கையில எடுத்துக்கங்கடா , கம்மாங்கரைலதான் சாமி இருக்கு செருப்பு போட்டு நடக்கக்கூடாது?

சரளைக்கல்லா இருக்கு குத்துமேடா?

அதெல்லாம் குத்தாது எல்லாம் சாமி நடக்கிற பாதை, நீ நடந்து பாரு குத்தாது...

என்ன நிலவு ஓரளவு விவசாயம் பண்றீங்க ? ஆனால் எல்லார் வீடும் குடிசை வீடாவே இருக்கே ஏன்?

வசதியெல்லாம் பரவாயில்லை, இங்க யாரும் அவ்வளவா படிக்கலை, அண்ணன் தான் முதன்முதலா இஞ்சினியரிங்க் படிக்குது, இந்த ஏரியாவில அடிக்கடி சாதி சண்டை வரும், அதுக்கு கோர்ட் கேஸ்னு செலவுக்கே நிறைய செலவு ஆகும், அதுக்காக மட்டுமே எங்க ஊரு சார்பா 25 லட்சம் ஃபண்டு இருக்கு.

என்ன சொல்றீங்க இதை வெச்சே எல்லாரும் ஒரு நல்ல ஓட்டு வீடு கட்டிக்கலாம், ரோடு போட்டுக்கலாம் வசதியை பெருக்கிக்கலாமே, ஏன் அந்த சாதி காரங்க கூட சண்டை போட்டுட்டே இருக்கீங்க? இரண்டு பேரும் சேந்தே முன்னேறலாமே?

அது அப்படியே ஆகிப்போச்சு, நாங்க படிச்சு பெரிய ஆளாகி எதாவது நடந்தாதான் உண்டு.

'பாரதிராஜா இந்த ஊரை வெச்சி ஒரு படம் டிரெக்ட் பண்ணலாம்' - எங்களில் ஒருத்தன்

என்ன தம்பி இஞ்சினியருக்கு படிக்கறீங்க டிரெக்ட் அப்படிங்கறீங்க அது டைரக்ட், டைரக்சன்னு சொல்லனும்- அறிவின் பங்காளி வீட்டு அண்ணன்.

அவரு நல்லா இங்கிலீஸ் பேசுவாரு ஜெர்மனியருதி போயி ஜெயில்ல இருந்துட்டு வந்துருக்காரு-- நிலவு..

அது ஒரு கதை தம்பி மலேசியா அனுப்பறேன்னு ஒரு திருட்டு கும்பல் கிட்ட காச குடுத்து , கடைசில ஜெர்மனி ஜெயிலில் இரண்டு வருசம் இருந்தேன்.

----------------

மீண்டும் அறிவின் வீடு.

அறிவின் அம்மா எல்லாருக்கும் பசுமாட்டுத்தயிருடன் பழையசோறு கலந்து சிறிய வெங்காயத்துடன் எல்லாருக்கும் காலை உணவு தந்தார், அமிர்தமாக இருந்தது, மதியம் அறிவு வீட்டில் இருந்த சில நாட்டுக்கோழிகள் எங்களுக்கு உணவாகின, இரண்டு நாளும் இப்படியே கழிந்தது.

தம்பிகளா தீபாவளிக்கு நம்ம வீட்டுக்கு வாங்க? நம்ம நிலவு மேலூர்ல வெடிக்கடை போடுறான் அவன் கூட இருந்து பாருங்க.சும்மா படிச்சா மட்டும் போதாது நாலு விசயம் கத்துக்கனும் என்று அறிவின் அப்பா எங்களை தீபாவளிக்கு அழைத்தார்.

சரிங்க கண்டிப்பா வர்றோம். தீபாவளிக்கும் சென்றோம்,வெடிக்கடையில் நின்று நிலவோடு வியாபாரம் பார்த்தோம், இது போல பலமுறை அறிவு வீட்டில் பழைய சோறு,நாட்டுக்கோழி, ஆட்டுக்கறி என்று அடிக்கடி விருந்து வாடிக்கையாகிப்போனது எங்களுக்கு.

----

கல்லூரி இறுதியாண்டு முடிந்து ரிசல்ட் வந்து மார்க் சீட் வாங்கிக்கொண்டு வந்து பஸ் ஸ்டாப்பில் உள்ள கணேசன் கடையில் டீ சொல்லி விட்டு திரும்பினேன். அறிவும் அவங்க அப்பாவும் உட்கார்ந்திருந்தனர். என்னைப்பாத்து அறிவின் அப்பா கேட்டார் ஏன் தம்பி வருசா வருசம் வீட்டூக்கு வந்தீங்க அறிவு ஒரு பரிட்சை கூட எழுதைலைங்கிற விசயத்தை எங்க காதுல ஒரு வாட்டி போட்டிருக்கலாமே என்றார்.

அறிவு வீட்டில் சாப்பிட்ட பழையசோறு புளித்த ஏப்பமாய் என்னமோ செய்தது எனக்கு.