நான் பதிவராகி எழுதிய முதல் பதிவு, சென்ற ஆண்டு இதே நாளில் எழுதப்பட்ட பதிவு. ஒரு ஆண்டு நிறைவை ஒட்டி அதே பதிவை மீள்பதிவு செய்கிறேன்.இந்த ஒரு ஆண்டு காலத்தில் நூறுக்கும் மேற்பட்ட வாசகர்களை பெற்றிருப்பது மகிழ்ச்சி தருகிறது. தொடர்ந்து நீங்கள் தரும் ஊக்கமும் இடித்துரைத்தலும் என்னை மேம்படுத்திக்கொள்ள உதவும்.
நன்றி
குடுகுடுப்பை.
--------------
உலக மக்கள் தொகையில் சரிபாதி உள்ள இந்தியா ,சீனா மற்றும் சில ஆசிய நாட்டு மக்களில் ஒரு பகுதியினர் (நான் உட்பட) யாருக்காக உழைக்கிறோம் ,வெகு சிறிதளவே மக்கள் தொகை கொண்ட மேலை நாட்டு மக்களின் வாழ்க்கை தரத்தை உயர்த்த பயன்படும், ஒரு சில முறை உபயோகித்து தூக்கி எரியும் பொருட்களை உருவாக்கியோ அல்லது மேலை நாட்டு நிறுவனம் உருவாக்கும் மென்பொருள் ஒன்றில் ஒரு கூலியாக பங்கெடுத்து நம் உழைப்பை விற்று மிதமான சுக வாழ்க்கை வாழ்கிறோம்.
எனக்குள் பல கேள்விகள், நமது அதிக மக்கள் சக்தியை ஒரு சிறிய பகுதி மக்களுக்கு உழைத்து சாப்பிட வேண்டிய நிலை ஏன்?
நம்முடைய கல்வி முறை ஏறக்குறைய மேலை நாட்டினற்கு எப்படி வேலை செய்வது என்பதை சார்ந்தே உள்ளது(அல்லது நமது மன நிலை அப்படி உள்ளதா?) நமது ஆங்கில அடிமைத்தனமா? அப்படியும் தோன்றவில்லை.
பெரும்பாலான சீன பொருளாதாரம் மேலை நாடுகள் உபயோகிக்கும் ஆடம்பர / அத்தியாவசிய பொருடகள் சார்ந்தே உள்ளது.
இதுதான் கடவுள் நமக்கு இட்ட விதியா? சுமார 250 கோடி மக்கள் தொகை உள்ள நாம் , இந்த 250 கோடி மக்களுக்கும் உழைத்து உழைத்து அதன் மூலம் வாழ்க்கை தரத்தை உயர்த்திக்கொள்ள முடியாதா?
உலகமயமாக்களில் நமது பங்கு நமது உழைப்பை மட்டும் விற்பது தனா?
இதற்கெல்லாம் தீர்வு என்ன?
பி.கு : என் முதல் பதிவு. நான் சொல்ல நினைத்த கருத்தை எழுதி இருக்கிறேன்.ஒத்த / மாறுபட்ட கருத்துள்ள பதிவர்கள், ஒரு நல்ல பதிவை தர வேண்டுகிறேன்.